Winter!

Ruige rijp in de Kennemerduinen

En toen werd het toch nog helemaal winter in Nederland! Een week of langer matige tot strenge vorst in de nacht en ook een aantal ‘ijsdagen’ met negatieve maxima. Sneeuw is er in het westen niet of nauwelijks gevallen, maar de ruige rijp maakte dat helemaal goed. Vroeg in de ochtend was alles bezet met een dikke laag flonkerende ijsnaaldjes, resulterend in een klassiek ‘winterwonderland’. Op tijd op pad dus om van al dat moois te genieten.
Zowel de polder als de duinen waren in een schitterende witte mantel gekleed, elk op zijn eigen bijzondere wijze. Door de kou bevroor de waterdamp in de lucht, waardoor er kleine breekbare naaldjes uit de onbewolkte hemel neerdwarrelden die op de paden een sneeuwachtig tapijtje vormden. Lopen in zo’n wereld is een feest. Hollen en stilstaan, want alles vráágt gewoon om een foto.
Naar het winter-fotoalbum 2017

IJmuiden

Meeuwen op het strand terwijl de zon ondergaat achter hagelsluiers

Terwijl de oostelijke helft van Nederland onder de sneeuw lag, was ik niet in de gelegenheid om daarheen af te reizen voor een traditionele ‘sneeuwtraining’. Dan maar gekozen voor een nog veel oudere traditie: ‘IJmuiden’.
Nou daar heb ik geen spijt van gekregen, zoals het bijgesloten foto-overzicht laat blijken. Prachtige beelden van strand en haven en fantastische wolkenluchten met sneeuw- en hagelbuien die vanaf zee kwamen binnendrijven. Ook de meeuwen konden er kennelijk geen genoeg van krijgen!

Duurloop IJmuiden v.v.
14-jan-2017
32 km
3u 50m netto
NW5-6, 3C

Route (excl. 9 km aanloop)
Foto’s

Piermarathon

De Skiheuvel van Spaarnwoude

Zo, de eerste ultra/marathon van dit jaar zit er weer op. Een trainingsloop (long and slow) wel te verstaan, die ik maar de ‘Piermarathon’ heb gedoopt.

Vanaf huis ging het via het heuvelgebied in recreatiegebied Spaarnwoude en het mooie Oud-Velsen naar de pont van Velsen. Die miste ik net en dat betekende dus 20 minuten wachten, maar dat was niet erg want ze schenken daar heerlijke koffie. Na de sneeuw en ijzel van de afgelopen nacht (code oranje!) lagen in Spaarnwoude nog sneeuwresten, want het was inmiddels gaan dooien. In een druilerijge motregen met gevoelstemperaturen van ruim onder nul liep de route een stukje langs de noordzijde van het Noordzeekanaal en via de sluizen naar de Kop van de Haven in IJmuiden. Daarvandaan langs de vissershavens en via de duinen naar de Zuidpier. Aan het eind daarvan staat een lichtopstand van zo’n 10 meter hoog en tot mijn verbazing zag ik dat bovenin het glas stukgeslagen was. Het moet er behoorlijk gespookt hebben vorige week, toen er een noordwester stond met windstoten tot 10 Beaufort. Ook van de enorme basaltblokken die daar liggen waren hele stukken afgebroken en het strand bij het kleine groene baken aan het begin van de pier was helemaal weggespoeld.
Vervolgens vanaf de pier over een strand dat potdicht zat van de mist (ja, qua weersomstandigheden was die 7e januari 2017 het dagje wel!) naar de duinopgang bij het Strandvonderpad en via het door de mist in een mysterieuze sfeer gedompelde Duinreservaat en Bloemendaal weer terug naar huis. Een mooie loop, goed voor 44 kilometer en tevens de 40e individuele marathonplus training.
Verderop in de maand heb ik nog een ultratraining gepland, dat allemaal als voorbereiding op de Brocken Challenge.

Stormschade aan het baken van de Zuidpier IJmuiden

Piermarathon
7-jan-2017
44 km
5u 15m netto

Route
Foto’s