Amsterdam marathon

Zondag 15 oktober 2006

Een negative split!!!! Dat wil zeggen: het tweede gedeelte 4 minuten sneller dan het eerste gedeelte. Men zegt dat dat het kenteken is van een PR, en dat klopt ook in dit geval, met een mooie netto eindtijd van 3:32:53 . Man, wat een marathon was dit. Super-vlak gelopen en in de laatste kilometers in het Vondelpark zelfs energie over om nog even aan te zetten. 'Als een TGV kwam André Boom me voorbij in het Vondelpark' schreef Jan Visser, mede-Kombij marathonloper, in zijn verslag (hij liep trouwens zelf ook een dik PR!). Inderdaad liep ik toen nog ruim 12 km in het uur! Waar kwam dát allemaal zo maar ineens vandaan? Helemaal geen man met de hamer terwijl ik die meestal ongenadig hard tegenkom? In de eerste plaats natuurlijk het cliché (zie mijn verslag van Amsterdam vorig jaar) 'De marathon heeft zo zijn eigen wetten', duidend op de geheimzinnige factoren die bij zo'n krachtsinspanning een rol gaan spelen. Misschien kan ik er ook een paar minder mystieke oorzaken aan toevoegen (naast mijn eigen geheimpje, dat ik hier niet prijsgeef - nee, nee, ik liep volkomen 'naturel', laat daar geen twijfel over bestaan!):
1. Amsterdam, een parcours en een entourage die me goed bevallen, waar ik me 'lekker' bij voel en waar ik graag loop. Geen overdreven kermis langs het stadsgedeelte van de route, een lekkere lus de stad uit, het inspirerende Olympisch Stadion ('Citius, Altius, Fortius'!).
2. Goede voeding. Sportdrank en stukjes banaan op de verzorgingsposten, drie Squeezies op zak.
3. Goed weer. 10-13C met lage bewolking die de zon welke in het najaar zo laag en fel kan schijnen toedekte. Wat winderig, maar dat deerde nauwelijks. Ook in Hoorn, bij vergelijkbare temperaturen, liep ik een goede tijd. Ook toen stond er vrij veel wind.
4. Sinds 10 oktober (IFF marathon) geen extra lange duurlopen gedaan, dus veel rust in de weken voorafgaande aan de marathon. Dit is voor mij een goed recept: eerst volledige opbouw naar een marathon die enigszins ingehouden gelopen wordt, dan na een relatief rustige periode van 5 á 6 weken de marathon met de 'PR poging'. De eerste marathon blijkt dan een springplank naar de tweede te fungeren. Veel schema's geven aan dat je tot drie weken vóór de marathon om de week een duurloop van 32 á 35 km moet lopen. Dat is misschien OK als je die écht langzaam kunt lopen, maar voor iemand zoals ik die vanzelf toch in marathontempo gaat lopen kost dat méér energie dan in de laatste weken voorafgaande aan de marathon nog goed te maken is.
5. Heel rustig begonnen en pas na 20 km de verloren tijd gaan inhalen en ruimschoots goedmaken. Dat kan resulteren in de befaamde 'Negative split' en het feit dat je aan het eind de mensen bij bosjes gaat inhalen geeft een enorme extra stimulans (geen leedvermaak, maar een gevoel van kracht). Een prima advies dus van mijn 'coach' Harry Zaal! Misschien waren de eerste 10 km wel iets te langzaam, maar dat kwam ook een beetje door de drukte.
6. Handhaven van een goede loophouding, zoals geleerd bij de training: kniehef, losse ontspannen schouders, rechte rug, de blik naar voren en niet schuin omlaag gericht naar het wegdek vlak voor je voeten.

Het heeft even geduurd, maar deze marathon heeft aangetoond dat ik wel degelijk een marathon 'mooi' kan lopen, met de juiste verdeling van krachten en volgens een strak schema. Misschien met inbegrip van Hoorn, waar ik onderweg toch nog wel vaak moest 'rekken en strekken' was dit dan eindelijk een marathon waarbij ik het statuur van de 'loper' tot het eind toe kon handhaven, zonder dit te laten verworden tot het beeld van een naar de finish smachtende 'zwoeger'.
Zoals het er naar uitziet heb ik er geen blessures aan overgehouden. Wel wat stijfheid in de kuiten en mijn nek. Tijdens de marathon heb ik geen klachten gehad, behalve een af en toe wat verkrampte nek; dat schijnt te komen door warmtestuwing en het kan voorkomen worden door af en toe een koude natte spons in de nek te drukken.

Ligt de 'magische grens' van 3:30 nu binnen bereik? Als alles nog eens zo mee wil zitten als deze keer...Niet uitgesloten!