|
nieuw PR op de 21,1 km! (1:36:03)
Soms weet je het gewoon van tevoren: vandaag ga ik een PR lopen. Vandaag was zo'n dag. Ik had goed geslapen en voelde me vol energie. Er was regen en wind voorspeld, maar dat zou me niet deren. In de voorafgaande weken had ik flink getraind met o.a. diverse crosses en op de Kombij-intervaltrainingen was duidelijk vooruitgang te merken. De duurloop van ruim twee uur, twee weken geleden, verliep ook zonder problemen. Dus het moment om weer eens te knallen op een wat langere afstand leek aangebroken. De auto geparkeerd bij station Woerden en met de pendelbus (luxe touringcar) naar Linschoten. Het was waterkoud, grijs weer met een stevige ZW wind die onder het zeildoek van de omkleedtent door blies. Toch maar geen korte broek! De drie kwartier vóór de start het ik zoveel mogelijk benut om in te lopen rondom de sporthal en de tent. De nieuwe schoenen zaten niet zo goed, vooral de linker schoen gaf wat speling door het inlegzooltje. 10 Minuten voor de start overwoog ik nog om het er uit te halen maar besloot het niet te doen en de veters wat strakker aan te halen. Een goede keuze, want tijdens de loop bleef de schoen goed zitten. Vóór de start kwam ik Assad van Gelderen van het HbR nog tegen. Ik was de enige Kombij-er. Eerst startte de 10 km (de 21 km moesten aan de kant wachten tot ze gepasseerd waren; wat veel lopers nog zeg!), daarna konden de ruim 1600 21-km lopers zich voor de start verzamelen. Ik probeerde zo veel mogelijk vooraan te gaan staan, want ik weet van vorig jaar dat er al na een paar km. een versmalling van het parcours optreedt; ook wordt er zonder chip gelopen, dus alle tijd die je na het startschot tot aan het startdoek moet lopen telt niet mee. Om 13.40 klonk dat schot en ik probeerde meteen op snelheid te komen, maar dat viel toch nog tegen omdat er meer langzamere lopers voor me zaten dan ik had gedacht. Maar gaandeweg richting Oudewater kwam er meer ruimte en kon ik in mijn eigen tempo gaan lopen. Ik probeerde vooral op de techniek te letten, goede kniehef en afwikkeling. Ik merkte dat ik daardoor makkelijker én sneller liep. Tot Oudewater was de wind van rechts dwars in, zodat zich allelei waaiertjes vormden; ik sprong van het ene waaiertje naar de ander. Na het keerpunt in Oudewater hadden we tot aan Montfoort de wind vol mee. Veel lopers vergaloppeerden zich hier, ze gingen veel te hard en kwamen zichzelf in de laatste 3 kilometer behoorlijk tegen. Want het laatste stuk terug naar Linschoten stond de wind pal tegen (een beetje links vóór); door op de techniek te blijven letten kon ik er nog aardig de gang in houden, hoewel ik hier waarschijnlijk wel één à twee minuten verloren heb. De eindtijd (na het laatste wipje over de brug in Linschoten genomen te hebben) was officiëel 1:36:18 en volgens eigen meting 1:36:02. Assad kwam een kwartierje later binnen maar was ook heel tevreden. De bus stond klaar maar vetrok pas na een kwartier. Het was er echter comfortabel en warm en je had er een goed uitzicht op de lopers die het laatste bochtje naar de finish rondden. Het PR was een feit (30 seconden verbetering) in de laatste halve marathon van het jaar, alsof het zo 'gepland' was. Het weer heeft zich ook goed gehouden: droog op één kort hagelbuitje na. Van de prachtige landelijke route langs slootjes, bos en boerenhoeven in het Groene Hart had ik echter weinig gezien, zo geconcentreerd was ik steeds op het lopen geweest.
|