|
Lopen in het bruisende hart van de Drenthse loopwereld!
Ja, zo mag je Diever, waar ze drie marathons per jaar organiseren, wel noemen. De Midzomeravondmarathon (wat een mond vol) start om 17.00 op een landelijk plekje even buiten Diever. Er wordt verzameld en omgekleed in het ontmoetinscentrum van het dorp, het z.g.n. Dingspilhuus. Dorpse gezelligheid en de sfeer van een loop die tegelijkertijd klein (wat aantal deelnemers en landelijke bekendheid betreft)en groot (wat de inzet en het enthousiasme van organisatie, lopers en toeschouwers betreft) is. Aan de bar van het Dingspilhuus zat een drom mensen naar de Tourreportage te kijken terwijl lopers zich buiten al aan het warmlopen waren. Bernadette en Bruno waren ook mee gegaan; we logeerden in een boerderij in Wapse, een gehucht ongeveer 4 km van Diever. Een gezellig 3-kamer appartementje, waardoor het ook meteen een beetje 'vakantie in Drenthe' was. Het weer werkte goed mee. Was het de vorige dag nog broeierig warm met tropische temperaturen, vandaag was er een front gepasseerd waarachter een fris noordwesten windje de lucht open geblazen had en de maximum temperatuur op een aangename 21C wist te houden. Bij de start werd het zwerk alleen nog maar bevolkt door een paar kleine stapelwolkjes, stond er een licht briesje en was het ongeveer 18C. Bij de startboog hadden zich inmiddels behalve de lopers de nodige toeschouwers verzameld die de startplek hadden weten te vinden, want vanaf het ontmoetingscentrum was het ruim een kilometer lopen door het dorp en er stond niets aangegeven. Toen het startschot klonk waren Bernadette en Bruno, die foto's zouden maken, er nog steeds niet (ze waren eerst nog gaan winkelen in het dorp). We liepen eerst twee rondjes van 1,1 km door het dorp, over klinkerweggtjes en tussen de boerderijtjes en woonhuizen door. Ook langs dit gedeelte stonden en zater er behoorlijk veel toeschouwers. En ja hoor, daar waren Bruno en Bernadette ook en konden de foto's toch nog gemaakt worden. Na het tweede dorpsrondje gingen we weer onder de startboog door voor het eerste 10 km rondje. Aan de startnummers van de deelnemers kon je zien of ze voor de 12 (100-tallen), 22 (200-tallen), 32 (300-tallen) of voor de hele marathon (400-tallen) hadden ingeschreven. Mijn nummer was 409. Inderdaad hield ik de optie van een hele marathon open, maar ik had me voorgenomen om deze loop toch vooral als een voorbereiding op Berlijn te lopen. In ieder geval had ik me voorgenomen om mezelf niet 'stuk' te gaan lopen. Een ronde begon een stuk open weg van ongeveer 2 km, tussen de weilanden en akkers door naar de bosrand van het Drents Friese Wold, een van de grootste bossen van NO Nederland, dat op de grens van Drenthe en Friesland ligt. Behalve beboste gedeelten bevat het licht glooiende gebied grote heidevelden met schaapskudden en en vennen. Het is geliefd bij fietsers, die nu, midden in de vakantieperiode, in grote getalen aanwezig waren. Eenmaal in het bos werd gedurende een kilometer of zes een fietspad gevolgd dat o.a. langs de camping van Diever en diverse hotels en pensions liep. Dit stuk liep gemakkelijk, hoewel het voortdurend licht steeg (vals plat). Aan het eind van het gedeelte over dit fietspad stond de eerste dranpost. Er waren er drie in totaal, waarvan twee in het bos en één bij de start/finish; ze waren goed voorzien van water, sportdrank en bananen. Niet gek, als je de lage startgelden (8 Euro voor de hele marathon) in ogenschouw neemt. Na de eerste drankpost ging het rechtsaf, een smal schelpenpad op. Dit werd gedurende ongeveer 4 km gevolgd, daarna rechtsaf een iets breder pad op met eveneens zand, schelpen en stenen. Het was wel goed uitkijken voor onverwachte kuiltjes en hobbels, maar verder was het prima begaanbaar. We liepen verspreid in kleine groepjes; elkaar inhalen op het smalle pad was heel moeilijk - en waarom zou je ook? We passeerden en mooi ven en moesten af en toe een steil klimmetje overwinnen, maar veel stelde dat niet voor. Op km 15 bereikten we weer de camping van Diever en hier stond de tweede post. Even later verlieten we het bos weer en kwamen we weer op een klinkerweg tussen de weilanden, die, met een bocht naar rechts en vals plat, weer bij de start/finish aankwam. Vlak voordat we het bos verlieten zagen we rechts het grote hunebed van Diever liggen. De eerste twee rondjes liep ik op mijn gemak, mijn tempo aanpassend zodat ik in een groepje kon blijven, veel drinkend, banaantjes etend en niets forcerend. Op km 22,2, doorkomst onder de startboog, heb ik een minuutje of zo ingehouden om rustig vloeibare voeding in te nemen en met water weg te spoelen. Heel bijzonder is ook dat de speaker elke loper bij doorkomst persoonlijk over de luidsprekers bij naam toespreekt en aanmoedigt. Tijdens de derde ronde, na de eerste post (km 28) werd het toch wat zwaarder en bij de tweede post besloot ik om het bij drie rondjes te houden. Daardoor kon ik nog even lekker aanzetten (hoewel dat wel pijn deed), zodat ik tot aan de finish in een strak tempo ben blijven lopen. Daar ging ik niet rechtsaf (vierde ronde) maar linksaf om te finishen. Dat bleek geen probleem te zijn (er waren nog meer 400-ers die dat deden) en ik kwam keurig coor in de eindstand van de 32,2 km (2:42:08). Natuurlijk denk ik nog wel eens: 'ik had de hele ook wel kunnen uitlopen'. Ja, dat had gekund, maar de laatste ronde zou heel zwaar geworden zijn, met een eindtijd van waarschijnlijk wel onder de 3:45. Maar nu heb ik er niets aan overgehouden en eigenlijk wil ik mijn PR-ambities nog even uitstellen, in de hoop dat ze in Berlijn in de boeken komen.
De volgende ochtend zijn Bernadette, Bruno en ik eerst nog bij wijze van dagje uit naar het miniatuurpark en de heide geweest voordat we weer naar huis reden. Zoals gezegd ben ik blessurevrij en fit gebleven en dat is heel wat waard.
www.kombijsport.nl
Midzomeravondmarathon Diever zaterdag 16 juli 2005
Ook André Boom weet Diever te vinden.
Dit weekend vertoefde ik in Drenthe. We zaten in de buurt van Diever en daar werd zaterdag de Midzomeravond marathon gelopen. Het leek me wel leuk om daar ook eens aan mee te doen, vooral na het positieve verslag van Jan die daar ook gelopen heeft in de marathoncross. Zo gezegd zo gedaan. Het werd voor mij de 32,2 km, want op de hele marathon had ik me nog niet voldoende geprepareerd. Ik heb geprobeerd in marathontempo te lopen, zodat het in mijn voorbereiding voor Berlijn paste. Inderdaad een leuke ervaring, zo’n lokaal loopevenement met een stel enthousiaste deelnemers en een al even enthousiaste organisatie. Zo werd iedereen bij elke doorkomst persoonlijk over de luidsprekers toegesproken en aangemoedigd. Goed weer om te lopen en een leuk parcours over licht glooiende fiets- en schelpenpaden door bos en hei met zelfs een heus hunebed langs de route. Ik ben vergeten mijn tijd af te drukken, maar het was zo rond de 2:42
Groet,André
|