Rotterdam marathon 2005

Zondag 10 april 2005

Tsssssja... Wéér niet vlak gelopen in de Rotterdam Marathon . Hoe komt dat toch? Het verval was niet zo groot als vorig jaar, maar het heeft me toch weer ruim 10 minuten gekost. 3 uur 46 minuten en 4 seconden. Op een haar na geen PR (dat blijft Amsterdam 2004). Het ging wel stukken beter dan vorig jaar (ruim een kwartier sneller), vorig jaar al de man met de hamer na 30 km, nu na 38 km. Maar eigenlijk zou ik die hamerman helemaal niet hebben moeten tegenkomen! Nou is het altijd gemakkelijk om excuses te vinden, maar ik ga nu toch een aantal mogelijke oorzaken opsommen in de hoop dat ik er wat van kan leren.

1. Blessure van de knieholtespier (Popliteus Tendinitis) drie weken voor de marathon, waardoor ik een week vrijwel niet kon trainen. Speelde tijdens de marathon licht op. Onderbroken training lijkt echter niet nadelig geweest te zijn, de lange duurlopen had ik op dat moment al afgewerkt en een weekje gedwongen rust schijnt niet zo erg te zijn.
2. Te vroeg gepiekt door PR op de 20 van Alphen (1:28:32 op 6 maart) en PR (2:22!) op de 30 van Spaarnwoude (20 maart). Met name de laatste heeft me veel gekost en heeft direct daarna ook de blessure opgeleverd.
3. Te snel eerste gedeelte. Lijkt me niet, halve marathon van 1:47 is 11 minuten langzamer dan mijn PR.
4. Te veel drinken onder koele omstandigheden (9C, motregen). Mogelijk, want ik ben later wel misselijk geworden.
5. Te dun gekleed (running short, 2 T-shirts over elkaar). Denk ik niet, ik heb het geen moment te koud gehad en had me goed ingesmeerd met Vaseline.
6. Te weinig eten. Nee, 4 powergels moet voldoende zijn.
7. Te veel marathons achter elkaar (half oktober Amsterdam, eind Januari Apeldoorn, begin April Rotterdam). (Ja, dat komt méér in de richting...)
8. Te weinig lange duurlopen (30 km of meer). (Zou best wel eens kunnen, maar de meningen over de betekenis van de lange duurloop zijn verdeeld)

Wie zal het zeggen. Ongetwijfeld is het een combinatie van factoren of heeft het gewoon met mijn constitutie te maken. Maar als ik moet kiezen, dan voel ik het meest voor optie 2, misschien in combinatie met 7. Het wat tegenvallende (maar toch niet slechte) marathonresultaat zal ik dus maar niet los zien van twee mooie PR's binnen de daaraan voorafgaande maand.

Overigens: het was een fijne marathon met een prachtige sfeer, fijne supporters en bemoedigend veel belangstelling achteraf. Een belevenis, een leerschool en een loutering. Dát is de ware betekenis ervan: een stuk leven dat je bijblijft en waar je - hoe paradoxaal dat ook klinkt - onnoemelijk veel energie aan overhoudt.

Naschrift:
Wat dacht je van reden 9: Je liep die marathon op je 51e. Met leeftijdcorrectie zou je hem op je dertigste in zo'n 3:24 gelopen hebben!