Groet uit Schoorl Run(30 km)

Zondag 15 februari 2004

Na vorige week de 30 km trainingsloop bij Phanos gelopen te hebbn, nu al weer de 30 km wedstrijdloop in Schoorl. Ik heb wel getwijfeld of ik het zou doen, maar ik voelde me weer behoorlijk aangesterkt en ook het weer was prima, dus was de verleiding te groot om 'nee' te zeggen. Prima weer dus, droog, acht graden en windstil. De start was om 12.35 en ik ben begonnen in een vast tempo van 5:15 per kilometer. Na vier kilometer bleek ik op een km/h van onder de 5:00 te zitten, dus besloot ik om 5:00 aan te houden. Dat ging verder prima, pas bij de 26e kilometer viel het ineens terug naar 5:30. Ik kon toen weer terugkrabbelen naar 5:15 en dat wist ik tot de finish vol te houden, met aan het eind nog een klein sprintje. De eindttijd was 2:32:35 (11,80 km/h), en daarmee de snelste 30 km tot nu toe! . Het parcours was mooi: eerst een ronde van 4 km en daarna voor de 2e keer over de streep, daarna de duinen in. In de duinen twee ronden van ca. 8 kilometer en daarna nog een grote lus over het halve marathon-parours. Na de eerste 8 km ronde kwamen we tussen de halve marathon lopers terecht, die 20 minuten eerder gestart waren. Het was dan zaak om je niet mee te laten sleuren, maar het eigen tempo goed vast te houden. Zoals gezegd lukte dat prima, en een echte inzinking is gelukkig uitgebleven. De duinpaden (deels geasfalteerd, deels schelpenpad) waren goed beloopbaar en de hellingen waren soms lang, maar niet erg steil. Er namen nog 7 andere Kombijers aan de 30 km deel, 3 aan de 21 km en 1 aan de 10 km. Zie de Kombij site. Agnes Weel (LAL-trainster) liet zich regelmatig langs de route zien om aan te moedigen en foto's te maken. Hier volgt de tekst van mijn mailtje aan haar:

'Hoi Agnes,

Bedankt voor je support langs de route! Het helpt altijd als je door iemand die je kent aangemoedigd wordt. Het viel me allemaal wel mee, die 30 km. Van anderen die ik sprak hoorde ik ook dergelijke reacties, het weer was dan ook prima. Hoewel ik aan de finish wel even met enig angst en beven aan Rotterdam moest denken, want dat is dan toch nog ruim 12 km te gaan. Ik ben begonnen op een 5:15 schema, maar omdat je ongewild toch door de menigte wordt meegetrokken werd het vanzelf een 5:00 km/h. Ik heb me gedwongen om daar niet onder de gaan, gelet op de mogelijk nadelige gevolgen voor mijn blessures. Ik besloot om te proberen 5:00 tot het eind vol te houden om zo op 2:30 te kunnen binnenkomen, maar na de 26 km liep het toch wat terug, zodat ik op 2:32 finishte. Overigens ben ik daar dik tevreden mee, te meer omdat ik redelijk 'vlak' heb gelopen en aan het eind nog voldoende adem over had. Hopelijk hebben jij en de andere Kombij-ers ook een prettige dag gehad!'

Ik heb met dubbele zooltjes in mijn schoenen gelopen, voor betere demping en een betere steun: de nieuwe orthopedische zooltjes en daaroverheen de dunnere, oude zooltjes om de scherpe zijranden van de nieuwe zooltjes te bedekken, ter voorkoming van blaren. Dat heeft een positief resultaat gehad, en samen met de ijsblokbehandeling thuis heb ik het onvermijdelijke blessureleed beperkt weten te houden. Ik voel het natuurlijk wel, maar lang niet zo erg als waarvoor ik gevreesd had. Vreemd genoeg heb ik nog het meest last van stijve dijbeenspieren. Het was een gewaagde test, 2x 30 km in één week, maar ik geloof dat het gelukt is, zodat de 'Road to Rotterdam' nog steeds open ligt!