Spaarnwoudeloop(30 km)

Zondag 19 maart 2006

Alweer een PR, en een hele mooie ook nog! Bijna 13 km/uur gemiddeld op een 30 km, daar ben ik toch wel heel erg trots op. Ik zou dat nooit voor elkaar gekregen hebben zonder de pacemaking van Jan Mulder en Jaap Koning van Kombijsport. Die hebben me letterlijk door het dal heengetrokken (zie onderstaande E-mailbericht). Het is een verbazingwekkend resultaat omdat ik door allerlei blessures sinds de marathon van Amsterdam (oktober 2005) nauwelijks op de lange afstand getraind heb. Vorige week liep ik ook al een PR op de 20km. Je hoort dit wel vaker; iemand heeft gedwongen gedurende een aantal weken rust moeten nemen, waardoor het lichaam weer op krachten is kunnen komen en er reserves zijn opgebouwd. Zodra vervolgens de trainingsachterstand is weggewerkt blijken de resultaten die van vóór de blessure te overtreffen. Ik verwacht de komende dagen een terugval; ik ben zo diep gegaan dat het belangrijk is om het herstel een kans te geven, zeker met het oog op de rechterhiel, die zich prima gehouden heeft maar waarschijnlijk wel een flinke opdoffer heeft gehad. Wat dat betreft komt het goed uit dat ik komend weekend geen wedstrijden op het programma heb staan. Nog steeds twijfel ik of ik in het voorjaar nog een marathon ga lopen en zo ja, welke (Hoorn misschien?).
In elk geval was de nu gelopen tijd dermate goed dat ik, vlak voor mijn 52e verjaardag, me toch wel serieus moet afvragen of die nog verbeterd kan worden. Misschien was dit wel het 'lifetime' 30km PR! Met 418 punten staat nu ook de 30 km in de 400-ers (2e plaats in het Puntenklassement afstanden) en voldoet deze afstand wat dat betreft aan het streefgetal.

E-mail aan trainer Kombijsport:

Hoi Els,

Vandaag hebben Jan en Jaap me naar een nieuw PR op de 30km gehaasd (of was het ‘gesleurd’?). Eigenlijk had ik me voor de 30 ingeschreven om mezelf na een paar maanden met blessureproblemen te testen op een langere afstand. Bij de start zag ik Allaaddin, Henk, Tom Jaburg, Jan, Jaap en Gilles. Al meteen namen de laatste drie wat voorsprong, maar ze deden het rustig aan in verband met de komende marathons (Barcelona al volgende week geloof ik?). Ik sloot me aan bij een groepje dat een voor mij prettig tempo liep (later bleken het 20km lopers te zijn) en halverwege de tweede ronde kreeg ik Jan (herkenbaar aan zijn flitsende nieuwe Kombij tenue, dat merkwaardig genoeg als twee druppels water op dat van mij leek), Jaap en Gilles in het vizier. De 20km-ers liet ik gaan en ik sloot met bij de Kombij-ers aan. Als snel werd me de vraag gesteld wat eigenlijk mijn PR was, dus niets vermoedend antwoordde ik 2:22 . Toen moest ik er aan geloven, want Jan en Jaap namen me vervolgens op sleeptouw. Gilles liep in eigen tempo vlak achter ons.

Na twee ronden kwam voor mij de 2:18 in beeld en dat zweepte met name Jan op tot het enthousiasme van een doorgewinterde coach. Of ik wilde of niet, ik moést hem op de hielen blijven zitten; hij adviseerde mij zelfs letterlijk om een studie van zijn hielen te maken. Na 27 km was ik daar echter helemaal op uitgekeken en ook de psychologische opkikkers in de trant van ‘de volgende kilometer is een hele korte’ en ‘wat zullen we vanavond een mooi verslag krijgen’ konden me gestolen worden: ik zat stuk. Jan en Jaap werden in mijn verbeelding tot twee met drietanden gewapende duvels die me langs alle hoeken van de hel joegen terwijl ze zelf ontspannen met elkaar aan het babbelen waren. Maar het resultaat was wél dat ik over mijn inzinking heen kwam en uiteindelijk bijna 4 minuten onder mijn PR finishte op ongeveer 2:18:40. Dus mannen, bij deze nogmaals mijn dank!

Groetjes,

André