Lions Heuvelloop 2017

Vandaag werd de 60 van Texel gelopen maar de 60 km vind ik daar te druk en voor de 120 km was ik niet gekwalificeerd. Gelukkig maar, want het was een zware editie met Noord 5 á 6 tegen op het strand in de tweede ronde. Ik zou de krappe cut-off tijd van 13 uur nooit gehaald hebben.

Maar niet getreurd, want ik heb vandaag met grote voldoening de Lions Heuvelloop van 15 kilometer in Overveen gelopen. Ultralopen doe ik nog steeds, maar sinds enige tijd ben ik weer in de ban geraakt van de kortere afstanden, dankzij mijn zoon Edward met wie ik daar samen aan de start sta.
Het is vrijwel exact 10 jaar geleden dat ik voor het laatst een 15 km als wedstrijd liep.  Dat was de Nescioloop in Diemen op 15 april 2007. Die kostte me toen als 53 jarige iets meer dan 6 minuten minder dan vandaag. Een verval van van 6 minuten in 10 jaar is toch echt niet veel. Als ik de op de tijd van vandaag de WAVA leeftijdscorrectie toepas dan komt dat uit op 59:01. Die Nescioloop komt op uit op 58:52 WAVA. Oftewel: helemaal geen verval ondanks die meer dan 100 tussenliggende long-slow ultra’s en het sinds jaren ontbreken van snelheidstrainingen op de baan. Ik beschouw deze loop als een mooie snelheidstraining als voorbereiding op de Leiden marathon op 21 mei.

De Lions Heuvelloop heb ik ook gelopen in 2003 (15km, 1:10:45) en in  1998, 2001,  2002 en 2005 (allemaal 10 km). In die tijd was de start bij Hockeyclub Bloemendaal en bestond het parcours uit 1, 2 of 3 ronden van 5 km met in elke ronde het Kopje van Bloemendaal en de Hoge Duin en Daalse weg. Toen was het nog een échte heuvelloop.
Nu is de start in Sporthal Tetterode in Overveen. Een mooie accommodatie die veel beter geschikt is voor de deelnemersaantallen die karakteristiek zijn voor huidige loopevenementen. De 5 km gaat nog over het Kopje, maar de 10 en 15 liggen voor het grootste deel in het Nationaal Park Zuid-Kennemerland. De 15 doet daar 2x dezelfde lus, de 10 1x. Ik ken dat gebied op mijn duimpje van alle trainingen aldaar, maar toch zat er in de route een gedeelte dat normaal gesproken niet toegankelijk is. Een leuk stukje dat langs de schaapskooien voert en waar de Schotse Hooglanders tussen de lopers door proberen over te steken. Dat laatste ging trouwens maar net goed. De ondergrond was grotendeels onverhard met hier en daar kuitenbijtende zandpassages. Een mooi landschap, zeker met die blauwe luchten en witte wolkjes erboven. Niet erg warm, zo’n 9 graden met een frisse noordenwind. Prima loopcondities dus. Maar die heuvels? Ik heb ze wel gezien, zoals de Konijnenberg en de Lichtbakkeet. Maar we hoefden er niet overheen. Misschien maar goed ook, want dan zou ik vast niet zo’n mooie tijd gelopen hebben. Edward was trouwens ook dik tevreden met een verscherping van zijn PR op de 10 km.
Het was al met al  een leuk evenement.

Lions Heuvelloop Overveen

Michiel, Edward, André

17 april 2017
1:13:30 netto (chip)
12,24 km/h
M recr 46e van 102
M60 recr 1e van 7
M60 overall 2e van 12

Ultraloop Castricum

Voor de 6e keer heb ik deelgenomen aan de door Willem Mütze in samenwerking met wandelvereniging de LAT georganiseerde ‘Ultraloop Castricum’. Wanneer je deze loop van 62 kilometer ‘zwaar’ noemt dan overdrijf je niet. Het parcours loopt nagenoeg alleen over natuurpaden en bevat strandpassages, talloze duinen en veel, heel veel zand. Vanuit Castricum (met het eerste ‘klimduin’ al na een paar honderd meter) loop je naar Castricum aan Zee, dan via een stukje strand en het duingebied naar Egmond aan Zee en vervolgens over het strand naar Bergen aan Zee. Daarna een grote lus door de Schoorlse  Duinen, waarbij de Schoorlse Nok (een bijna 50 meter hoog en steil duin), het Klimduin en ‘Jan Bas zijn Tuintje (zandverstuiving) hun herinnering nalaten in je kuiten. Daarna gaat het via de oostelijke rand van het duingebied weer helemaal terug naar Castricum. Ook dit is geen gemakkelijk stuk, met wederom diverse zandpartijen maar ook mooie uitkijkjes over de in bloei staande bollenvelden.

Jan Bas zijn Tuintje

Al dit afzien wordt echter verzacht door de van alle geneugten voorziene verzorgingsposten : 2x de camper van Willem en Annemarie in Bergen (boterham met gebakken ei, beker vla) en 3x ‘wagenrusten’ van de LAT (koffie met melk en suiker!!). Het is dan ook niet verwonderlijk dat ik op die 5 posten in totaal 20, misschien wel 30, minuten heb verwijld. ‘Ultraloop Castricum’ staat dit toe, want het is nadrukkelijk  geen wedstrijd, maar een vriendenloop. Hoewel… na afloop is er een oorkonde met in vette letters je gelopen tijd er op en op de website en Ultraned staat een uitslagenlijst.

Duinen tussen Bergen en Egmond

Dus toch een beetje een wedstrijd, maar voor al een rendez-vous voor de ‘wat oudere’, ervaren en gelooide ultraloper. Het zal dan ook niet verbazen dat diverse deelnemers op Tweede Paasdag de 120 van Texel lopen en dat  de verhalen over nog véél langere afstanden en de horror-stories over degenen die daardoor blijvende blessures hebben opgelopen niet van de lucht waren. Maar gelukkig was die lucht vandaag wel onbewolkt en zonovergoten.

Castricum Ultraloop
8 april 2017

62 km
7uur 44 min
20e van 40 finishers
Route

55.000.000 meter

Dit weekend blijk ik een mijlpaal bereikt te hebben. Met de duurloop van vandaag (1 april!) heb ik het totaal aantal hardloopkilometers van 55.000 overschreden. Nog 5000 erbij en ik ben anderhalf keer de aarde rondgelopen langs de evenaar. Wie weet gaat dat nog lukken.

In het najaar van 1996 ben ik met hardlopen begonnen, dat is nu 20 jaar en een half geleden. Gemiddeld bijna 2300 km per jaar. Meer dan de helft (29759km) van die 55.000.000 meter is gelopen in de 7 jaren van 2010 t/m 2016. In die periode kwam ik elk jaar dik boven de 4000 km uit.

Als ik deze aantallen zie word ik er zelf bijna moe van. Vooral wanneer ik bedenk dat ik vóór 1996 een nog veel groter aantal kilometers op de racefiets heb afgelegd.

Maar de ambitie om te lopen zal er niet minder door worden, integendeel!

Trainingsmarathon van Enkhuizen naar Hoorn

Enkhuizen

Met ‘trainingsmarathon’ bedoel ik niet dat het gaat om een training voor een specifieke marathon, maar dat het een trainingsloop is met de lengte van ongeveer een marathon. Misschien is ‘toeristische loop’ een beter woord. Want ik neem er de tijd voor om om me heen te kijken en foto’s te maken en meestal houd ik halverwege een ‘ruime’ koffiepauze van een kwartier. De netto looptijd is daardoor een stuk korter dan de bruto tijd.
Aan de andere kant vormen dit soort loopjes wel degelijk een goede voorbereiding voor een ‘echte’ marathon. Dus heb ik me een dag na dit Noord-Hollandse avontuur maar meteen ingeschreven voor de marathon van Leiden.

Vuurtoren bij Oude Ven

Het was mooi weer vandaag. Een strakblauwe hemel en een frisse noordoosten bries. De lente is duidelijk begonnen en dat was niet alleen te merken aan de vele narcissen en krokussen maar ook aan de talloze motorrijders die de bochtige IJsselmeerdijken kennelijk erg aantrekkelijk vonden om hun stuurkunsten bij hoge snelheid en met een hoop lawaai te beproeven. Ieder zijn hobby, maar het is erg verstorend voor de rust in dit prachtige natuurgebied. Continue reading “Trainingsmarathon van Enkhuizen naar Hoorn”

Binnen de 3 uur!

Uitzichtheuvel met klimmuur in januari 2017

Voor het eerst in 10 jaar heb ik weer eens een officiële 30-km wedstrijd gelopen. De Spaarnwoudeloop, bestaande uit 3 rondjes van 10 kilometer in het recreatiegebied Spaarnwoude, met in elke ronde een klimmetje naar de Uitzichtheuvel. Althans, zo had de organisatie het bedacht. Maar door een misverstand waren we na 5 km weer terug bij de start. Dat was op zich OK. De route heeft namelijk de vorm van een acht, bestaande uit twee lussen van elk 5 kilometer. Door een misverstand (verkeerd geplaatst lint, foutief gegeven aanwijzing?) ging echter niemand de tweede lus in, maar opnieuw de eerste. De organisatie heeft dat opgelost door ons twee hele ronden van 10 km en twee van 5 te laten lopen. Wel jammer, want daardoor gingen we maar twee keer over de Uitzichtheuvel, toch wel het mooiste en meest uitdagende deel van het parcours.
Het doel van deze wedstrijd was om mijn snelheid te testen. Door al die ultra’s en ‘long slow distance’ trainingen (‘toeristische loopjes’) vroeg ik me af of ik zo’n 30 km nog wel binnen de 3 uur zou kunnen lopen. Met die heuvel er in en de harde wind (ZW 6á 7) was dat nog behoorlijk twijfelachtig. Na een regenachtige en langzame (drie plasstops) eerste vijf kilometer kwam ik goed op gang en begon ik steeds meer op mijn loopstijl te letten: eerst de knie naar voren gooien, voldoende kniehef en paslengte. Naar mijn gevoel werd mijn tempo inderdaad hoger en bij de doorkomst op 25 kilometer stond de klok op 2 uur 17 minuten! In de laatste 5 kilometer kon ik het tempo (met enige moeite) vasthouden en zodoende finishte ik in 2 uur 44 minuten. Missie meer dan geslaagd! Het is ook nog een leeftijds-PR (60 plus) op deze afstand. In 2005 liep ik hier 2:22:53 en in 2007 2:20:22.
Zoon Edward liep een P.R. van 57 minuten op zijn 10 kilometer, een mooie prestatie na weinig getraind te hebben als gevolg van een blessure.

Spaarnwoudeloop 2017
30 km
2:44:15
Overall 51 van 72
M60 3 van 4

Mijn Tibet

Een van de mooiste plekjes in het Nationaal Park Zuid Kennemerland (oftewel de ‘Kennemerduinen’) is wel Kattendel. Nadat daar enige jaren geleden de kustlijn in zijn natuurlijke staat is teruggebracht hebben er zich schitterende,  fotogenieke stuifduinen gevormd. Het kleine blauwgroene meertje  vormt een geweldig contrast met het witte zand. Ik noem het altijd ‘mijn kleine Tibet’ en heb het tot een vast landmerk van mijn trainingslopen gemaakt.

 
Nog meer foto’s van Kattendel

Voorjaar!!

Het is voorjaar!!

Krokussen, Narcissen, Klein Hoefblad en het Speenkruid staan in bloei, het zonnetje schijnt en het de temperatuur kruipt richting de 15 graden.

Via Spaarnwoude naar IJmuiden

IJmuiden, Kop van de Haven

Het was heerlijk toeven op het bankje op de Kop van de Haven. Een flets zonnetje met een mooie bijzon en voorjaarsachtige temperaturen van ruim boven de 10 graden. Dat bankje had extra aantrekkingskracht omdat ik moe was, echt moe. En dat is niet normaal na een middellange duurloop van 24 kilometer. Vanaf huis nu eens niet de duinen in, maar via de polders rond Velserbroek en het recreatiegebied Spaarnwoude naar het Noordzeekanaal. Hoogste punt van de route, die verder nagenoeg vlak is, wordt gevormd door de kunstmatig aangelegde uitzichtheuvel die 32 meter boven het vlakke landschap uitsteekt en inderdaad een mooi panorama oplevert. Je ziet het hele uitgestrektheid van het Noordzeekanaal, van Amsterdam tot aan IJmuiden.
Na de mooie dorpskern van Oud-Velzen ben ik met de pont overgestoken om mijn weg te vervolgen langs de noordkant van het kanaal om zo via het gigantische zeesluizencomplex in IJmuiden aan te komen. De aanleg van de nieuwe grote sluis is in volle gang en vormt een indrukwekkend schouwspel, maar betekent wel dat je een behoorlijk eind moet omlopen.

Maar die vermoeidheid…. Al ruim een week heb ik last van een lichte hoofdpijn boven in mijn hoofd, voel ik me af en toe misselijk en heb ik geïrriteerde en lichtschuwe ogen. Reden genoeg om gisteren eens bij de dokter langs te gaan, maar die heeft vooralsnog niets bijzonders kunnen vinden. Een hardnekkig virusje?

Het plan was eigenlijk om nog een stukje door te lopen en ook het strand en de Zuidpier te bezoeken. Maar het liep al tegen vijf uur en ik begon weer misselijk te worden. Naar huis dus maar, met de bus.

Duurloop Leiden-Katwijk-Noordwijk-IJmuiden

Bij Katwijk aan Zee

De derde lange duurloop van dit jaar was er een strand-en duinloop met de wind mee. Vanaf NS station Leiden ben ik eerst naar Katwijk gelopen om ter hoogte van de Soefi-tempel aan de zuidkant van het kustdorp in de duinen te arriveren. Na een kilometer of 3 over grindpaden volgde het eerste strandgedeelte van ongeveer 2 kilometer  langs de boulevard van Katwijk. De grijze luchten braken open en zowaar was er een knipoogje van de zon. Op het strand was het ondanks de harde zuidwestenwind die erg koud aanvoelde toch nog behoorlijk druk. Zal wel iets te maken hebben met de Krokusvakantie.
Na de buitensluis van het Uitwateringskanaal betrad ik de werkelijk schitterende Coepelduinen tussen Katwijk en Noordwijk.
Een vrijwel onbetreden gebied met overweldigend mooie stuifduinen en natuurlijke zandsculpturen. Vandaag extra indrukwekkend door het wolkende en kolkende opstuiven van het zand. Duizend kronkelende slangen. Continue reading “Duurloop Leiden-Katwijk-Noordwijk-IJmuiden”

Brocken Challenge 2017

‘Bist du der André?’ Toen die vraag me ergens in de besneeuwde bossen van de Harz door een andere deelnemer aan de Brocken Challenge werd gesteld drong het tot me door dat ik na acht deelnames zo langzamerhand tot de vaste inventaris van deze loop begin te behoren. Kennelijk denkt de organisatie daar ook zo over, want de verwelkoming bij de briefing op de avond voor ‘Race Day’ was zoals altijd weer hartelijk en persoonlijk.
Continue reading “Brocken Challenge 2017”