Spark marathon Spijkenisse

Voor de start op de atletiekbaan

Het is alweer geruime tijd geleden dat ik in twee achtereenvolgende weekends een marathon heb gelopen. Vorige week de Ronde Venen marathon en nu dus de ‘Spark’ marathon. Na de Ronde Venen voelde ik me dermate in de ‘marathon mood’ dat ik de ‘Spark’ niet wilde laten schieten, ook al was die maar zeven dagen later. Misschien dat al die energie een gevolg is van de ‘rustige’ maand oktober, toen ik de Brocken Marathon moest schrappen.

Hoe dan ook, ik heb er geen spijt van gekregen, hoewel ik me nu wel behoorlijk afgepeigerd voel. Maar dat zal wel weer herstellen. In 2019 heb ik ook in Spijkenisse gelopen en ook toen was ik heel gecharmeerd van de goede sfeer en organisatie aldaar. Alles rondom deze marathon is perfect: de berichtgeving, inschrijving, ontvangst, accommodatie, begeleiding en de posten onderweg. Vanuit Haarlem bovendien goed te bereiken met het OV. Rechtstreekse trein naar Schiedam, vandaar de metro naar Spijkenisse Centrum. Op de site van ‘Spark’ stond zelfs een kaartje met de wandelroute naar de sporthal, aan alle details is gedacht.

Het was typisch novemberweer, bewolkt en regenachtig. Alleen de wind die bij deze marathon altijd prominent aanwezig is liet het deze keer vrijwel afweten. Het parcours rondom Spijkenisse is op een paar taluds na volkomen vlak en loopt grotendeels door de polder. Eerst gaat het langs het Hartelkanaal naar Geervliet. Bij westenwind tegen een berucht stuk. Tussen km 7 en km 11 wordt de loop van de Bernisse gevolgd en vervolgens tussen km 21 en km 27 opnieuw. In dat tweede stuk wordt er een mooie lus gelopen rondom het natuurgebied de Stompaardse Plas. Rond km 29 wordt  het pittoreske Simonshaven gepasseerd. Via Hekelingen gaat het dan terug naar Spijkenisse. Het laatste stuk langs de Oude Maas boulevard naar de Spijkenisserbrug is imposant. Finish is op de atletiekbaan van ‘Spark’, waar ook de start was.

Net als vorige week ben ik weer helemaal achterin gestart. Van de ca. 250 deelnemers zat er maar een handjevol achter mij. Ik kwam vervolgens terecht in het groepje van de 4u30 hazen. Dat heb ik gevolgd tot op km 17. Toen was ik het een beetje zat. Een hoop geklets en veel drukte om je heen. Geef mij maar de rust en de ruimte. Dus ben ik er voorzichtig langs gekropen (‘daar gaat ie dan’) en heb ik de laatste 25 km in eigen tempo gelopen, zodat ik uiteindelijk zo’n 8 minuten eerder finishte dan de felgele hazen.

In het hazengroepje (links, 665)

Na een lekkere bak frites in de kantine en een warme douche ben ik met een voldaan gevoel weer huiswaarts getogen.

26 november 2023
‘Spark’ marathon Spijkenisse
4:21:46
M60 10 van 23

Parcours

Ronde Venen Marathon 2023

Langs de Spoordijk

De Ronde Venen Marathon mag zich verheugen in een groeiend aantal deelnemers. Dat is geen wonder, want dit is echt een heel leuke marathon. Niet bedoeld voor PR-zoekers, want het parcours bevat een aantal passages over weilanden en door natuurgebied waar snelheid maken niet echt een optie is. Dit jaar, na de overvloedige regenval van de afgelopen maanden, was het bij de fameuze boerderijpassage en in het laatste gedeelte van de Botshol zelfs zo zompig en drassig dat je blij mocht zijn op de been te blijven en dat je schoenen niet van je voeten werden gezogen. De op het laatste moment uitgestrooide stro mocht amper baten. Maar dat hoort nu juist bij de Ronde Venen Marathon waardoor deze zo uniek en uitdagend is. Ook dit jaar was er behalve de passage door de koeienstal weer een doortocht door een groot kassencomplex.

Door de koeienstal

De krachtige zuidwestenwind, af en toe tippend aan windkracht 7, maakte het dit keer extra zwaar. Met name in de eerste 22 kilometer tot aan de Hoef was de tegenwind een remmende factor. De aangekondigde regen bleef, op een enkel fris buitje na, achterwege. Op een gegeven moment klaarde het zelfs breed op.

De tijd die ik gelopen heb is niet om over naar huis te schrijven. Dat was niet alleen een gevolg van de harde wind en de zware modderpassages, maar was ook een bewuste keuze. Omdat ik een maand gelden nog op de O.K. lag voor een inwendig hartvaten onderzoek was ik enorm blij dat ik nu alweer probleemloos een marathon kon lopen. De resultaten van het onderzoek waren dusdanig positief dat ik van de cardioloog groen licht had gekregen om aan deze marathon mee te doen. Om het zekere voor het onzekere te nemen ben ik wel helemaal achterin gestart en heb ik het rustig aan gedaan. En dat pakte dus goed uit.

19 november 2023
Ronde Venen Marathon Abcoude
4:43:23 (bruto 4:44:45)
M 246 van 280

11 Strandentocht editie 2023

Inschrijven in Zandvoort

In 2018 en 2019 heb ik de 60 kilometer versie van de 11 Strandentocht gelopen. Deze sponsorloop van de Hartstichting startte indertijd in Bloemendaal aan Zee en ging over het strand naar Hoek van Holland. Daarbij werden 11 strandpaviljoens aangedaan, vandaar de naam. Het is eigenlijk een wandelevenement, maar het staat ook open voor hardlopers.

Na de corona leek het er op dat het evenement ter ziele was gegaan, maar begin dit jaar ontving ik een mail dat er in 2023 weer een editie georganiseerd zou worden. Gezien de leuke herinneringen aan deze loop het ik me meteen weer ingeschreven, en wel voor de 50 km. Dat de 60 vervangen was door de 50 was niet het enige verschil. De route was nu ook omgekeerd: van Zuid (Ter Heijde) naar Noord (Zandvoort). In november kun je op herfststormen rekenen en die waaien meestal vanuit het zuidwesten. Daar tegenin lopen zou inderdaad geen goed idee geweest zijn. Want de organisatie had geen WK tegenwindrennen op het oog maar veel deelnemers die veel sponsorgeld opleveren. Als gevolg van de omgekeerde looprichting werden we nu met bussen heen gebracht in plaats van terug. Dat was een grote verbetering en misschien wel de voornaamste reden om de looprichting om te keren. Ik zal de chaos bij de finish in 2019 niet snel vergeten: kilometerslange wachtrijen voor bussen die maar mondjesmaat kwamen opdagen.

Dat het een sponsorloop betreft wordt er door de Hartstichting trouwens wel erg dik bovenop gelegd. Op het laatst regende het mailtjes en SMS-jes met de vraag om toch vooral (meer) sponsors te werven. Uiteindelijk was ik best tevreden met de 105 euro die ik had weten te verzamelen en liet ik al die berichtjes maar aan me voorbij gaan.

Ik heb trouwens niet de 50 km maar de 20 km gelopen. De reden daarvoor waren de hartperikelen van de afgelopen weken en de mede daardoor veroorzaakte trainingsachterstand. Deze 20 km zou voor mij en mijn hart een testloop moeten worden en waar kan je de werking van je hart beter (en veiliger) testen dan met een loop van de Hartstichting (lol)? Nou, het goede nieuws is dat het prima ging. Door de windkracht 5 in de rug (inderdaad!) flyerde ik in no-time van Katwijk naar Zandvoort. Het had de voorgaande nacht flink geregend en het strand was als een biljartlaken. Omdat de hardlopers (en dat waren er nog best veel) tegelijk met de wandelaars waren gestart kwamen die als eerste aan in Zandvoort. Omdat we zo ‘voorop’ liepen misten we wel grotendeels de gezelligheid die de vorige edities kenmerkte. Alleen over een verlaten en grauw strand, het zou zomaar één van mijn trainingsloopjes geweest kunnen zijn. We droegen geen startnummer, dus bij de finish wist de organisatie niet wie we waren en dus ook niet of we 20 of 50 km hadden afgelegd. De snellere 50 km lopers (die al om 0735 gestart waren) kwamen tegelijk aan met de 20 km lopers die om 1135 gestart waren. Dus werden we door de speaker allemaal over één kam geschoren als ‘helden’. Ik had nog geluk, want een regenfront dat vanuit het zuiden kwam opzetten bleef ik net voor. Ik was nog niet gefinisht of het begon te hozen. De herinnering was dit keer geen medaille maar een muts en een speldje (‘elfstrandenkruisje’).

Al met al wel weer lekker gelopen, maar de sfeer van de twee voorgaande edities ontbrak deze keer wel een beetje.

4 november 2023
11 Strandentocht 20 km
1:50:15

Doorlopen

Bij de ruïne van Brederode in Santpoort

In de vorige post was ik nogal somber gestemd over de toekomst van mijn hardlopen. De reden was een behoorlijk negatieve uitslag van een CT scan. Twee weken geleden heb ik een hartkateterisatie ondergaan en daaruit bleek dat de verkalking wel aanwezig is maar vooral aan de buitenkant van de aderen zit. Daardoor is het risico veel kleiner dan het aanvankelijk leek en kan het met behulp van medicijnen goed onder controle gehouden worden. Dat betekent dat ik weer verder kan gaan met hardlopen en dat er vooralsnog ook geen beperkingen zijn opgelegd. Goed nieuws dus en na een onderbreking van anderhalve week heb ik inmiddels de eerste trainingsloopjes weer gedaan. Was wel even schrikken. Blijft natuurlijk de vraag waar die ademhalingsklachten die ik had dan wel vandaan komen. Daarom zal er half november nog een inspanningstest op de fiets plaatsvinden.