Groet uit Schoorl Run

En route op het schitterende parcours

Het was een aparte ervaring, mijn 3e deelname aan de GUS 30km. Alles zag er gunstig uit voor een mooie tijd. Ik was goed uitgerust, had flink wat kilometers gemaakt in de aanloop (ruim 60 per week) en de weersomstandigheden waren uitstekend. Droog, zonnig, een zwakke wind en een graad of 4. Volgens de omroeper zou het trouwens wél gaan regenen, maar dan in de vorm van PR’s.

Voor mij werd het ook een PR, maar dan in omgekeerde zin. Want het ging langzamer dan ooit. Het vreemde was dat het conditioneel helemaal in orde leek. Ik voelde althans geen opvallende vermoeidheid en had ook geen inzinkingen. Nee, ik had er van begin tot eind zin in en bleef naar mijn gevoel lekker constant lopen. Ergens halverwege heb ik wel een paar minuten onderbroken om bij een post een fotosessie te doen met een zekere ‘Paul’ die daar vol enthousiasme stond aan te moedigen. Kennelijk maakte hij zich niet zo druk om zijn tijd. Ik heb me samen met hem laten fotograferen om deze foto te kunnen delen met mijn vandaag jarige broer die ook Paul heet.

Met Paul

Het lopen op zich ging dus goed, maar van het begin af aan had ik een vreemd gevoel in mijn benen. Ze voelden een beetje slap en krachteloos. Regelmatig schopte ik ook met mijn schoenen tegen elkaar en was dan weer blij dat ik niet over mijn eigen benen struikelde. Ook voelde ik me licht misselijk, maar dat kan ook door de AA sportdrank gekomen zijn. Wel vreemd allemaal. Maar toen ik thuis kwam schoot me iets te binnen wat een mogelijke oorzaak zou kunnen zijn. Ik gebruik namelijk een cholesterolverlager (Rosuvastatine). Ik neem elke avond een pilletje, maar omdat ik dat de voorafgaande avond vergeten was heb ik het ’s ochtends vóór de loop tijdens het ontbijt genomen. Nu herinnerde ik me iets van bijwerkingen, dus heb ik daar nog eens op het internet naar gezocht. Het antwoord was dat een van de meest gemelde bijwerkingen een gevoel van misselijkheid en spierzwakte was (1 tot 10 op de 100 mensen). Ik hoop maar dat dat het is en niet alleen maar een leeftijdseffect. Want ik voelde niet alleen de ‘sweeper’ in mijn rug, ik zág hem ook in de hoedanigheid van de bezemfietser. In de uitslagen zag ik trouwens dat de limiet van 3u 30min niet zo strak gehanteerd is, want er worden nog finishers vermeld tot aan de 4 uur. Bovendien bleek dat nogal wat 30km-starters uiteindelijk de 21,1km hebben gelopen.

Qua afwikkeling en organisatie verliep alles probleemloos. Geen rijen bij de bussen en de kledinginname. Alleen wat drukte richting het startvak. En dat voor een toch wel groot evenement (met ca. 10000 deelnemers wel wat kleiner dan bijvoorbeeld de Halve van Egmond). Knap om dat allemaal te organiseren en in goede banen te leiden. De volgende uitdaging wordt de marathon van Amstelveen, half maart. Ben benieuwd.

Groet uit Schoorl Run
8 februari 2026 

Winter

Loipen in de duinen

Het lopen komt dit jaar wat trager op gang dan vorig jaar. Diverse verplichtingen, een slepende verkoudheid en nu ook nog winterweer met sneeuw en gladheid. Tot nu toe dit jaar drie keer gelopen. De afgelopen dagen is er behoorlijk wat sneeuw gevallen, vooral in het midden en oosten van het land, waardoor verkeer en OV totaal ontwricht zijn. In de regio Haarlem, met name in de duinen, ligt een laag(je) van 3 á 5 cm, maar in andere delen van het land  15 á 20 cm. Dat komt doordat de windrichting tussen zuid en west zit, waardoor we hier de invloed van het warmere zeewater hebben. Als er dan weer een sneeuwfront over komt dan begint het hier eerst met regen of natte sneeuw, die uiteindelijk ook vaste vormen aanneemt. Toch waren de Yaktrax vandaag nodig. Niet zozeer in de duinen zelf, daar ligt een mooi laagje dat niet erg glad is, maar in de straten van Haarlem, waar met name de rijbanen hier en daar spiegelglad gereden zijn. Vandaag stond er bovendien een krachtige tot harde wind, wat het, lopend in dichte vlagen natte sneeuw, erg koud deed aanvoelen. Al met al eindelijk weer eens winter in Nederland.

2025

Een mooie regenboog bekroonde de laatste loop van het jaar!

Vandaag, op de laatste dag van 2025, heb ik nog een duintraining van ca. 20 kilometer gedaan. Daarmee kwam het totaal van dit jaar uit op 3170 kilometer. Dit was het 17e jaar in successie met meer dan 3000 km.

Het betrof 191 lopen, waaronder 12 wedstrijden:
9/2 Groet uit Schoorl Run 30 km 3:08:42
16/3 Lentemarathon Amstelveen 42,2 km 4:48:42
21/4 Lions Heuvelloop 15 km 1:27:40
27/4 Omloop Noordwijkerhout 21,1 km 2:05:40
24/5 Sri Chinmoy Amsterdam 50 km 6:03:22
28/6 6 uur v/d Haarlemmermeer 47,427 km
19/7 Midzomeravondmarathon 31,6 km 3:46:12
16/8 340e Mollenmarathon 42,6 km 5:49:00
6/9 Brockenlauf Ilsenburg 26,2 km 3:34:41
28/9 Halve van Haarlem 21,1 km 2:17:42
16/11 Ronde Venen Marathon 42,2 km 4:54:07
20/12 Linschotenloop 21,1 km 2:09:25

Al met al ben ik dit jaar 357 uur aan het hardlopen geweest. Het gemiddelde tempo lag daarbij net onder de 9 km/uur. Het aantal maanden met meer dan 250 km was 9 en 1 maand had een totaal van boven de 300km. Het mooiste moment was wel toen ik na afloop van de Sri Chinmoy 50 km een beker uitgereikt kreeg voor de 2e plaats M60. Ook de twee marathons die ik binnen de 5 uur heb gelopen hebben een goed gevoel achtergelaten. En laat ik de idyllische Brockenlauf niet vergeten!

Al met al een mooi loopjaar, waar ik heel tevreden mee mag zijn.

Linschotenloop 2025

De Linschotenloop was ook nu weer mijn laatste wedstrijd van het jaar. Dit gezellige en goed georganiseerde evenement waarvoor het hele dorp uitloopt trekt elk jaar weer ruim vierduizend lopers over verschillende afstanden. Niet alleen de sfeer en de entourage, maar ook het schitterende landelijke parcours maken dit tot een van mijn geliefde lopen. Vanuit Haarlem bovendien goed bereikbaar per spoor. Het rijtje bij de pendelbus van Woerden naar Linschoten heb ik er graag voor over. Bovendien loop ik hier altijd verhoudingsgewijs goede tijden. Mijn PR op de halve marathon (net boven de 1:30 inclusief valpartij) heb ik ook hier gelopen.

Dit jaar was ik met mijn tijd van onder de 2:10 wederom dik tevreden. Dat was deels te danken aan het gunstige weer. Droog, vrijwel geen wind en zo’n 6 graden. Het kostte mij weinig moeite om het tempo er goed in te houden, ook al zat ik natuurlijk wel in de staart van het peloton. Vreemd dat je als ouder wordende loper het gevoel hebt behoorlijk hard te gaan en toch zit het gemiddelde onder de 10 km per uur. Met de energie die ik er in stop zou ik jaren geleden zo’n 14 km per uur hebben gelopen. De lichaamsmachinerie wordt gewoon minder efficiënt! Zo zie je maar hoe betrekkelijk alles is, zeker wanneer je weer iemand ziet liggen met de ambulance ernaast. Hopelijk is het weer goed gekomen met deze persoon.

Na afloop heb ik bij de sporthal, gesierd met de mooie medaille van dit jaar,  nog even nagenoten met een lekker warm erwtensoepje. Linschoten, bedankt!

De volgende wedstrijd (Schoorl 30 km) hoop ik in februari te lopen. Met 10 wedstrijden, waaronder 5 marathons, en een kilometertotaal van boven de 3000, kan ik tevreden terugblikken op 2025.

20 november 2025
Linschotenloop 21,1 km
2:09:25
M65 45e van 53

 

Ronde Venen Marathon

De startlocatie in Abcoude

Wat een mooie marathon is dit toch! Grotendeels door de natuur met zelfs hier en daar een stukje trail, zoals de modderige passage door de Botshol en het ploeteren door het zompige weiland richting de koeienstal. Want de passage door die stal en door de plantenkassen staat elk jaar standaard op het menu. Tel daarbij op de mooie zichten op de Vinkeveense plassen, de route over de ‘Oude Trambaan’ en de vele aardige dorpskernen waar je doorheen komt en je weet wat dit parcours zo uniek maakt.

Door de kas van Kwekerij van Kempen (foto Mieke van ’t Schip)

Toch is deze marathon tot nu toe (gelukkig!) redelijk kleinschalig gebleven met een dikke 400 deelnemers op de hele marathon en ruim 200 duo’s op de duomarathon (half lopen, half fietsen). In de mooie accommodatie van Sporthuis Abcoude was er dan ook volop ruimte. En er reed van daar zelfs een pendelbus naar de start, 1300 meter verderop. Niets te klagen dus, mede dankzij het zichtbare enthousiasme van de vrijwilligers. Die stonden vaak in de kou langs de route, want zo’n mooi weer was het niet. Grijs, af en toe een vlaag motregen en een kille noordenwind. Maar ja, november… Het enige aandachtspuntje is het autoverkeer op sommige delen van de route. Veel polderwegen zijn smal en het doorgaande verkeer moet zich tussen lopers en fietsbegeleiders een weg zien te banen. Zo werd ik op de Botsholsedwarsweg in de berm gedrukt door een auto die tussen mij (ik liep aan de linkerkant van de weg) en een fietser aan de rechterkant door probeerde te glippen. En dat is best link want na ruim 30 kilometer zijn je reflexen niet geweldig meer. Misschien zou de organisatie moeten overwegen of deze wegen niet tijdelijk afgezet kunnen worden.

Het lopen, want daar gaat het uiteindelijk ook om, ging mij prima af. Heb heel constant gelopen zonder inzinkingen. De ademhaling en hartslag bleven prima onder controle en dat is hoopgevend omdat ik afgelopen woensdag tijdens een training ineens weer hartkloppingen en kortademigheid kreeg. Dat is al eens medisch onderzocht maar daar kwam niets verontrustends uit, behalve dat ik gevoelig ben voor hyperventilatie. Tot mijn eigen verbazing finishte ik dik onder de 5 uur. Dus ruim binnen de limiet van vijf en een half uur. De vermoeidheid achteraf valt ook erg mee.

16 november 2025
Ronde Venen Marathon
4:54:07

Vlewoscheweg

Vanmiddag weer eens een klassieker gelopen. Een duurloop over de schitterende Vlewoscheweg tussen Castricum aan Zee en Egmond aan Zee. Een van de mooiste routes die ik ken. Je waant je bij tijd en wijlen op een van de Engelse ‘Moors’, inclusief het wilde vee en de moerassige condities. Vanuit Egmond ben ik verder gelopen naar Bergen. Totaal zo’n 23 km.

Aan het eind begon het al donker te worden en rees er een grote volle ‘supermaan’ boven de horizon. Adembenemend.

Halve van Haarlem

Vandaag heb ik mijn 70e halve marathon gelopen tijdens de hernieuwde editie van de Halve van Haarlem. Hernieuwd in die zin dat de start niet op de Grote Markt was maar op de Nieuwe Gracht en dat de route nu niet rechtsom maar linksom liep. Dus heen over de Zeeweg en terug over het Visscherspad. Voor mijn gevoel was dat zwaarder dan andersom. De reden voor deze verandering was dat de organisatie het deelnemersaantal heeft willen doen groeien naar ruim 5000. De Grote Markt zou veel te klein zijn voor een massastart. Op de Nieuwe Gracht kon er met startvakken gewerkt worden, wat op de Grote Markt niet zou kunnen. En ik moet zeggen dat de start inderdaad goed georganiseerd en vlekkeloos verliep. Van het grote aantal extra lopers was niet veel te merken omdat de meesten al onderweg waren toen ik zelf van start ging om kwart over twaalf.

Op de Brouwerskolkweg in Overveen, de eerste klim

Het blijft een mooie loop dit. Ja, wat zijn Haarlem en omgeving toch mooi! Zeker met het zonnige weer van vandaag en de vroege herfstkleuren. Met bijna 20 graden was het zelfs een beetje aan de warme kant zodat sommige deelnemers het in het laatste deel zwaar kregen. Ik heb rustig gelopen zonder ook maar even te forceren. De vermoeidheid van de afgelopen weken (veel kluswerk na verhuizing dochter!) zat nog voelbaar in mijn lijf en ik wilde voorkomen dat ik net als vorig jaar weer hartkloppingen zou krijgen. Dat gebeurde dan ook niet en ik kwam behoorlijk fit over de finish. Tsja, mijn tijd was niet om over naar huis te schrijven, 12 minuten langzamer dan vorig jaar. En toch heb ik nergens lang stilgestaan, laat staan gewandeld. Het was eigenlijk een trainingsloop, een lange duurloop op een parcours waar ik wekelijks wel een deel van loop. Hoe dan ook was het een prachtige loopervaring in deze schitterende entourage.

Op de Zeeweg

28 september 2025
Halve van Haarlem

Bij de finish

Brockenlauf Ilsenburg

Am Gipfel!

De Brocken blijft roepen! Deze keer was het de Brockenlauf vanuit Ilsenburg die me de numineuze ‘Brockengipfel’ (voor mij de top der toppen…) deed bereiken. Inmiddels was dat alweer de veertiende keer als onderdeel van een loopwedstrijd. Daarnaast ben ik er ook nog een keer geweest als toerist, met de stoomtrein. Negen keer was ik er als deelnemer aan de ‘Brocken Challenge’, een ultraloop van ruim 80 km vanuit Göttingen. Drie keer als deelnemer aan de ‘Brocken Marathon’, 42 km vanuit Wernigerode. En nu dus als deelnemer aan de 26 km lange ‘Brockenlauf’ vanuit Ilsenburg.

Bij de start (nr. 53)
Vertrek uit Ilsenburg

De Brockenlauf van dit jaar was de 54e editie van dit historische hardloopevenement dat, met enkele langere onderbrekingen als gevolg van de Tweede Wereldoorlog en de Koude Oorlog, al plaatsvindt sinds 1927. Het parcours bergop valt grotendeels samen met dat van de Brockenmarathon en volgt het mooie Ilsedal. De weg terug gaat net als bij de marathon eerst over de Brockenweg maar volgt daarna deels een andere route die behoorlijk steil omlaag loopt langs de bovenloop van de onder rotsblokken verborgen Ilse. Met bijna 900 meter omhoog en weer omlaag is het een behoorlijk belastend traject. Omhooggaand is het met stijgingspercentages van tussen de 12 en 20 procent onvermijdelijk (althans voor mij) dat er regelmatig ‘gewandeld’ moet worden. Dat dan wel zo snel mogelijk, met de handen op de dijen gedrukt om meer kracht te kunnen zetten. Maar de afdaling is misschien nog wel zwaarder, met name voor de knieën, omdat je voortdurend ‘op de rem’ moet. Ik heb dan ook nog drie dagen daarna last van pijn in mijn dijen gehad. En een slijmbeursontsteking in de linker schouder. Maar ja, dat was het wel waard.

De Brocken doemt op

De sfeer op de startlocatie in Ilsenrode was voor en na de loop heel gezellig onder de klanken van het Brockenlauf-Lied dat uit de speakers klonk. Aan de deelnemers werd bij de start al gratis eten en drinken aangeboden en velen lieten zich het gratis biertje na afloop niet ontgaan. Voor mij was een cappuccino met ‘Kuchen’ bij de lokale bakker echter een beter alternatief. Er was geen medaille maar wel een speciaal bedrukte draagtas met allerlei memorabilia zoals een uitgebreide brochure over de geschiedenis van de loop. Ook was er een mooi T-shirt beschikbaar. Het schitterende weer zorgde voor prachtige vergezichten vanaf de Brocken.

Het laatste steile deel van de klim

Mijn tijd was niet bepaald indrukwekkend, maar ik liet nog wel enkele tientallen loop(st)ers achter me. Maar wat maakt het uit, ik ben weer op de Brocken geweest en daar gaat het om.
Wat de cijfertjes betreft: deze 54e editie van de Brockenlauf was tevens mijn 54e wedstrijd in het buitenland!

6 september 2025
Brockenlauf 26,2 km

340e Mollenmarathon Almere


En dan ontdek je, veel te laat natuurlijk, weer zo’n pareltje. In dit geval was dat de door Ben Mol in Almere Oostvaarders georganiseerde Mollenmarathon. Dit staat er over in Ultraned:

“Zeer kleinschalige marathon in Almere (Buiten) op de meest simpele wijze met beperkt aantal deelnemers. Vol =vol.
Behalve de marathon zijn ook kortere afstanden mogelijk.
Start om 9.30 uur. Limiet is 8 uur met tolerantie. Kosten Euro 5,00. De unieke Mollen Marathon medaille is te koop voor eveneens Euro 5,00.
Er mag zowel gewandeld als hardgelopen worden. Trim-en wandelboekje kunnen afgestempeld worden. Na afloop wordt een uitslagenlijst opgemaakt en is een oorkonde beschikbaar.”

Achter deze bescheiden aankondiging blijkt een evenement schuil te gaan dat zeer de moeite waard is. De laagdrempeligheid; het enthousiasme van de organisator; het afwisselende parcours; het samentreffen van boeiende ‘marathonverzamelaars en veellopers’; de ontspannen sfeer, de groepsfoto bij de start – om maar wat te noemen. Niet direct iets voor pr-lopers, want een officiële tijdswaarneming is er niet, je neemt na afloop zelf je tijd op een geeft die door aan Ben. En daarbij wordt op een minuutje of enkele minuutjes meer of minder niet gekeken. Het doet allemaal een beetje denken aan de ‘funrunner-loopjes’ van Willem Mütze.
Deze editie was alweer de 340e Mollenmarathon. In bepaalde perioden van het jaar wordt deze wekelijks gehouden en er zijn getrouwen die elke week acte de présence geven. Ben zelf heeft hem al meer dan 300 keer gelopen, ongelooflijk!

Ik was getipt door Bob Bock, die er vandaag ook weer bij was. Echt, als je daar zoals in mijn geval zegt dat je zo’n 250 marathons en/of ultra’s heb gelopen dan ben je nog maar een kleine jongen. Pas boven de 500 ga je een beetje meetellen… En als je aarzelend toegeeft een 70-plusser te zijn dan maakt dat ook nauwelijks indruk. Want 60- en 70-plussers zijn er rijkelijk vertegenwoordigd.

Het parcours bestaat uit 7 ronden van (ongeveer) 5,7 km met een voorloop van (ongeveer) 2,3 kilometer om op de 42,2 uit te komen. Naar keuze kun je elke ronde linksom of rechtsom lopen. De windrichting bepaalt vaak wat het beste is omdat er een stuk over de IJmeerdijk gaat. Overigens zijn er twee varianten: een geasfalteerde ronde en een ronde waarin een stuk trail door het bos zit. Die laatste vind ik persoonlijk de mooiste, hoewel deze in de winter moeilijker begaanbaar kan zijn. De lengte van beide ronden is vrijwel gelijk. Zelf heb ik drie geasfalteerde rondjes en drie trailrondjes gelopen.

Omdat ik deze week meerdere dagen geklust heb i.v.m. de verhuizing van mijn dochter had ik best wel zware benen. Ook was het weer nog steeds wat drukkend, hoewel de temperatuur juist vandaag flink gezakt was, wat het einde betekende van de tweede hittegolf dit jaar. Toch heb ik er redelijk de gang in weten te houden met gemiddeld zo’n 8,4 km/uur. Dat zou een tijd van ruim onder de vijfenhalf uur hebben moeten opleveren, ware het niet dat de doorkomsten op de parkeerplaats nogal wat tijd in beslag namen. Want ja, auto openmaken, eten en drinken er uit halen en al consumerend even een gezellig praatje met andere lopers maken. Want die ontspannen gezelligheid, dat is óók de Mollenmarathon. Met dank aan Ben Mol en als het aan mij ligt kom ik hier snel weer eens terug!

16 augustus 2025
340e Mollenmarathon 
5:49:00 (bruto)
5:19:00 (netto, op basis van eigen rondetijdmetingen)