Ik heb het wandelen ontdekt! Omdat hardlopen op dit moment een te grote belasting is voor mijn geblesseerde bilspier ben ik als alternatief wandeltochtjes gaan maken. Gisteren zo’n 8 km met wat klimwerk op Schoteroog (Spaarnwoude) en vandaag ruim 9 km van Driehuis langs het Noordzeekanaal naar IJmuiden. Met een tempo van 5,5 á 6 km per uur is dat goed vol te houden en blijft het nagenoeg pijnloos, ook achteraf. Op die manier hoop ik deze maand te kunnen overbruggen zonder hardlopen. Want ik wil proberen om vóór 6 september, de Brockenlauf, van die blessure af te komen. Ik heb diverse sites geraadpleegd en het beeld is dat met de basisconditie die ik al heb deze loop volbracht zou moeten kunnen worden, mits ik dan blessurevrij ben. Bovendien moet er sowieso bergop veel gewandeld worden, dus daarin wat oefenen is alleen maar voordeel.
Wat ik niet verwacht had is dat ik dat wandelen zo leuk vind. Je hebt een heel andere omgevingsbeleving dan hardlopend. Meer gelegenheid om de omgeving tot in detail op te nemen, meer contact met andere wandelaars en een rust die niet onderbroken wordt door de schokkende beweging en de snelle ademhaling. Bovendien is het veel comfortabeler. Zelfs met de 24 graden en volop zon van vandaag transpireerde ik nauwelijks. Natuurlijk is het inspanningsniveau veel lager dan bij hardlopen, maar wat zou het? Uiteindelijk kom je er toch wel. En als ik zie dat ik al wandelend soms boven de 6 km/u zit dan is het verschil niet eens zo groot. Hardlopend zit ik tijdens de training meestal op zo’n 8,5 km/uur.
Het wandelen zal waarschijnlijk het hardlopen niet geheel gaan vervangen, althans niet op korte termijn. Maar wellicht dat er een soort van mix gaat ontstaan.






















