Dat was een mooie!

En dan loop je zomaar ineens de ‘snelste’ marathon in bijna 8 jaar! Ik moet teruggaan tot juli 2011 om een marathon te vinden waarin ik onder de tijd van vandaag uitkwam. Een chiptijd van 3:51:30 op de Leiden Marathon. Pffff, ben er beduusd van. Nu ik sinds april tot de M65-gelederen behoor wilde ik binnen die categorie graag een keer onder de 4 uur lopen. Ja, dat was het doel van vandaag. Maar de blauwe ballonnetjes van de haas van 4 uur liet ik al snel achter me. Het voelde allemaal goed hoewel het natuurlijk nooit vanzelf gaat. Met name bij Oud Ade, zo rond de 32 kilometer, had ik weer de traditionele dip. En op 36 kilometer, met Leiderdorp in zicht, kreeg ik weer een hyperventilatie-aanval met hartkloppingen. Ik kon toen niets anders dan een minuutje wandelen, totdat ademhaling en hart weer rustig waren. Daarna geen problemen meer gehad. Dat ik mij niet gek heb laten maken en mijn krachten goed gedoseerd heb blijkt wel uit de zeer constante loopsnelheid. Alleen de eerste 10 km waren wat langzamer, maar dat werd veroorzaakt door de rustige start en twee sanitaire stops. Wauw, ik ben echt blij met dit resultaat. 8e bij de M60 in een toch redelijk grote marathon.

Leiden is een fijne en hartelijke marathon. Het parcours is een combinatie van oude binnenstad en Hollands polderlandschap met bloeiende bermen, plassen en slootjes, schapen, koeien en draaiende molens. Veel mooier en ‘Hollandser’ dan bijvoorbeeld de Amsterdam Marathon. Dat zouden de looptoeristen eens moeten weten! Overal feestjes in de dorpen van het groene hart, vlaggeen muziek, aardige en enthousiaste vrijwilligers, talloze aanmoedigingen. Een finish via de Morspoort en de Breestraat. Overal klappende en juichende mensen. Prima ‘lopersdorp’ in en om de Pieterskerk. Naast de prestatie is het gewoon volop genieten in Leiden.

Het weer was prima. Een dunne wolkenlaag die de zon een beetje temperde, droog,hooguit 18 graden en een verkoelend briesje uit noordelijke richting.

Met WAVA ‘age-grading’ toegepast komt de finishtijd uit op 3:04:44.
Daarmee is dit, gecorrigeerd, mijn snelste marathontijd ooit gelopen!!!

Een heuse wedstrijd

De 10 EM Pim Mulierloop is een heuse wedstrijd. Na de start op de atletiekbaan van AV Suomi volgde een pittig traject door de duinen. Vlak voor de start een regenbuitje, maar daarna stralend weer met een aangename temperatuur van een graadje of 10 en een licht briesje uit noordelijke richtingen. Ik heb de 16,1 kilometer in één ruk uitgelopen. Jazeker: geen sanitaire stops deze keer en ook de twee waterposten liet ik aan me voorbijgaan, want ik had zelf een fles sportdrank in mijn Camelbak. Ter hoogte van de uitgang Heerenduinen, met nog een kilometer of 4 te gaan, werd ik ingelopen door een deelneemster die er nog behoorlijk de gang in had. Ik wist bij haar te blijven maar het koste me een enorme krachtsinspanning op de baan (waar ik bij binnenkomst de verkeerde kant op was gelopen) om toch nog precies tegelijk met haar te finishen. De chiptijd was 1:22:13, iets langzamer dan 2 jaar geleden maar na toepassing van de WAVA leeftijdscorrectie juist net iets sneller. En dat na een bruisende 60-er jaren verjaardagspartij de avond tevoren! Best leuk die kortere wedstrijden, en in het gelopen tempo zeker geen sinecure. Mooie toets voor Leiden.

Edities: