11 Strandentocht 2019

Stempelpost Noordwijk aan Zee

Net als vorig jaar heb ik weer met veel plezier deelgenomen aan de 11 strandentocht van de Hartstichting. Ook nu weer een spetterend evenement. Altijd weer leuk om als hardloper deel uit te maken van wat in feite een wandeltocht is (vandaar dat het niet de 11-Strandenloop was; wandelaars spreken altijd van een ‘tocht’, net als schaatsers trouwens…). Wandeltochten zijn gericht op het volbrengen, niet op snelheid. Tijd speelt geen rol, het is de sfeer die telt.

Nou, sfeer was er volop. En toch was mijn euforie wat minder dan vorig jaar. Het evenement was duidelijk gegroeid, het was met name in het laatste deel door de grote aantallen 20 en 11 km lopers erg druk, het was één lang lint op het strand van Kijkduin tot Hoek van Holland. Op zich was dat nog geen probleem, maar de finishlocatie kon de grote toeloop nauwelijks aan. Wat resulteerde in minder persoonlijke aandacht en lange rijen bij het buffet en de pendelbussen. Voor het buffet had ik gelukkig niet ingeschreven; voor de bus wel, maar omdat er een prima (en uiteindelijk sneller!) alternatief met het OV was heb ik daarvoor maar gekozen. De eerste bus naar Bloemendaal zou trouwens pas om 20:00 vertrekken terwijl ik al om 17:00 gearriveerd was.

Ik ben om 9:15 in mijn eentje gestart in Bloemendaal aan Zee. De meeste andere lopers waren als groep meteen om 9 uur al weggegaan maar waarom zou ik haast maken? Starten kon tussen 9 en 10 en zo’n groep leidt er alleen maar toe dat je probeert bij te blijven en daardoor in een te hoog tempo start. En de dag is nog lang en zoals gezegd, het was geen wedstrijd en er zouden geen tijden geregistreerd worden.

Ter hoogte van stempelpost Scheveningen Zuid

Vorig jaar was het behoorlijk warm, nu ronduit fris. Gemiddeld een graadje of 9. De zwakke oostenwind stond dwars in en het bleef grotendeels bewolkt met soms een knipoogje van de zon. Dat waren natuurlijk prima condities om hard te lopen en ik voltooide de tocht dan ook met veel minder moeite en een kwartier sneller dan in 2018. Op 20 km (Noordwijk) en 40 km (Scheveningen Zuidstrand) ben ik lekker even in één van de vele strandtenten gaan zitten voor een koffie met wat erbij. Het was geen wedstrijd toch? Niet dat ik iets tekort kwam, want er werd genoeg eten verstrekt door de organisatie: bananen, mandarijnen, appels en nog ander meer exotisch fruit.

Al met al een mooi evenement. Indrukwekkend hoe datgene wat eerst nog een nauwelijks zichtbaar silhouet aan de verre horizon is tijdens uren en uren lopen geleidelijk uitgroeit tot een imposant beeld van de ingang van de Nieuwe Waterweg en de haveninstallaties van Rotterdam. Een betere ervaring van de lange afstand kun je niet krijgen dan tijdens het lopen langs het lange lange strand.

222 deelnemers startten in Bloemendaal aan Zee voor de 60-km afstand. Daarvan waren er 31 hardlopers, waarvan 19 individueel en 12 in teams. Het totaal aantal deelnemers op alle afstanden was maar liefst 3075 (222 op de 60 km, 263 op de 40km, 1535 op de 20 km, 1055 op de 11 km).

11 Strandentocht
Strandloop van Bloemendaal aan Zee naar Hoek van Holland
60 km
7u 50m bruto

Route

Foto’s

En ook dit jaar weer een mooie medaille!

Halve van Haarlem

Herfstweer bij de 35e editie van de Halve van Haarlem. Een dag vol regen en wind. Maar juist tijdens de halve marathon vielen er wat minder buien en hield de wind zich in, zodat het eigenlijk prima loopweer was. En dat resulteerde bij menigeen in een onverwacht goede tijd. Mijn 1:48:40 was dan ook een complete verrassing. Ruim anderhalve minuut sneller dan vorig jaar, toen het behoorlijk warm was.

Afgelopen weken heb ik heel wat trainingskilometers gemaakt om na de vakantie weer in vorm te komen voor de 11-Strandenloop en de Brocken Marathon op 5 en 12 oktober. Een hele kluif, en deze Halve beschouwde ik eigenlijk meer als een onderdeel van de voorbereiding daarop. Door alle inspanningen was ik de afgelopen week erg moe na 204 km en 11 lopen in 16 dagen. Gisteren nog 14 km door de duinen en dan nu dit mooie resultaat op de halve marathon. Een 65-plus leeftijds-PR!

M60: 14/72

Nog meer heide

Vandaag verbleef ik in Venlo en heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om vroeg in de ochtend een rondje te lopen over de Groote Heide. Dit natuurgebied aan de Duitse grens lag er schitterend bij met de uitbundig bloeiende heide. Bovendien was het prachtig weer. Volop zon. Nog wat frisjes, maar in de loop van de dag zou het bijna 31 graden worden. De zomer weet van geen ophouden!

31-8-2019
Rondje Groote Heide, Venlo
11 km
Route

Steamtrain Trail

De Steamtrain Trail. Een leuk initiatief van Vikingoutdoor: met een ouderwetse stoomtrein van Dieren naar Beekbergen (bij Apeldoorn) en dan hardlopend over de Veluwe terug. Inmiddels blijkt op het internet de naam van deze loop omgedoopt te zijn in  ‘Steam Trail’. Eigenlijk wel een toepasselijke benaming voor een bijna 44 km lange marathon in de brandende zon en temperaturen tot ruim boven de 30 graden. Volgens het KNMI was het maximum die dag bij Arnhem 30,1 graden, maar daar mag je op het witte zand tussen de paarse heide best nog wel een paar graden bij optellen. Geen wonder dus dat het heel zwaar werd en dat er op het laatst vele kilometers gewandeld moest worden. Ruim zes en een half uur lopen was het resultaat. Als gevolg van de rit met de stoomtrein, die een uur duurde, was de start vrij laat, om 11 uur. Gelukkig stond er wat wind liepen we aanvankelijk voornamelijk door het bos, waar het nog aangenaam koel was. Maar op het heetst van de dag, tussen twee en vier uur ’s middags, kwamen we over de uitgestrekte heidevelden en daar was geen enkele beschutting. Rustig aan dus en veel drinken. Op een bepaald punt kwamen we langs een kiosk bij een parkeerplaats. Daar kom je koffie (!)  en gekoelde drank kopen, iets waarvan vele lopers, inclusief mijzelf, dankbaar gebruik van maakten. Alleen was ik wel zo verstandig op geen ijsje te nemen, zoals sommigen deden.  Ooit heb ik dat moeten bekopen met een flinke aanval van hyperventilatie waardoor ik flauw viel. Een gewaarschuwd mens telt voor twee!

Het was zichtbaar afzien in de hitte op de Posbank

Maar afzien kan ook genieten zijn. Want hoe heerlijk was het om bij het paviljoen op de Posbank het hoofd onder het koele, nee ijskoude water van een buitenkraan te mogen houden, net zo lang tot het hoofdpijn deed. Gelukkig had deze loop totaal geen wedstrijdkarakter. Tijden, aantallen of standen werden niet bijgehouden. Zo zal ook wel niet bekend zijn hoeveel lopers uiteindelijk de hele afstand hebben volbracht en hoeveel er uiteindelijk zo verstandig waren om op het Rozendaalse Veld af te buigen naar de 25 km route die rechtstreeks terug voerde naar Dieren. Maar dat waren er heel wat. Na mijn wankelende finish kwamen er nog diverse lopers binnen. De laatsten hebben er zo’n zeven en een half uur over gedaan. Wat mij betreft zijn het allemaal winnaars. Mensen die zichzelf hebben overwonnen onder omstandigheden die het uiterste vroegen van het doorzettingsvermogen.

Het was dan een superzware loop, vooral het laatste stuk langs de Veluwezoom, over het paars gekleurde Posbankgebied. Veel klimwerk, mul zand en boomstammen over het pad. Engelse trailtoestanden zeg maar, een ook een Engels snelheidsniveau. Superzwaar, maar ook supermooi en met een heel origineel karakter door de inzet van de stoomtrein. Alle wagons volgepakt met hardlopers, een conducteur en conductrice die langskwamen op de als ‘treinkaartjes’ geldende startnummers te ‘knippen’. En een enthousiast team dat er als aan gedaan heeft om het tot een evenement te maken dat niemand die er aan heeft deelgenomen snel vergeten zal.

24 augustus 2019
Viking Steamtrain Trail
43,8 km 477 phm
6u 32 min bruto
Route
Foto’s

Temperatuurrecord Nederland!

Het strand op woensdagavond 24 juni

Ja, en toen werd het in Nederland voor het eerst warmer dan 40 graden. Donderdag 25 juli: 40,7 graden in Gilze-Rijen en eveneens 40-plussers op diverse andere KNMI meetstations in het oosten en het zuiden. Het moest een keer gebeuren. Woensdag de 24e werd met 38,8 graden in Eindhoven trouwens al het bijna 75 jaar oude temperatuurrecord van Warnsveld (38,6) verbroken.

Absoluut geen hardloopweer natuurlijk.  En toch heb ik in de avond van beide dagen een loopje gedaan. Woensdagavond door de duinen naar IJmuiden aan Zee, toen viel het eigenlijk nog wel mee omdat er een frisse zeewind was opgestoken. Maar dan die donderdagavond! Het plan was om te gaan picknicken op het strand en natuurlijk wilde ik niet op de fiets daarheen. Maar op 18 uur was het nog steeds 35,9 graden. Het idee was daarom: heen met de bus en terug lopen. Maar die bus van Haarlem naar Bloemendaal aan Zee was stampvol en warm. Bovendien liep hij bij Overveen vast in een file als gevolg van een aanrijding op de Zeeweg. Dus ben ik er bij de Zandwaaier uitgesprongen om vervolgens zo’n 6 kilometer door de bloedhete duinen naar Parnassia te rennen. Misschien wel mijn warmste loopje ooit, want op de witte zandpaadjes was het ruim boven de 40 graden! Alleen de Navacerrada in Spanje was misschien nog heter. Maar daar ben ik dan ook flauwgevallen. Nu gelukkig niet, door veel te drinken en regelmatig even te stoppen als er ergens schaduw was onder een paar bomen. Toen ik langs het Wed in looppas voorbij kwam werd er hier en daar natuurlijk wel vreemd opgekeken.

Zonsondergang in de Kennemerduinen. 25 juli 21:30. Temperatuur: 33 C

Bij het strand aangekomen heb ik meteen een frisse duik genomen. Na een uurtje volgde dan de terugtocht van 9 km naar huis en zelfs toen, om een uur of tien, was de warmte enorm. Ik kwam tamelijk oververhit aan, en ondanks een koude douche lukte het de hele nacht niet om te slapen. Geen wonder, want het bleef tussen de 30 en 25 graden met rond 3 uur een onverwacht knetterend onweer zonder regen. Bizar.

Fotoalbum hitterecord

Midzomeravondmarathon Diever: onder de 4 uur!

Foto: Toli Schanssema

En dat was dan de tweede keer dat ik dit jaar onder de 4 uur op de marathon uitkam, zei het dan nipt…
Probleem is dat mijn tijd niet officieel geregistreerd is (foei organisatie!). Ik heb wel zelf geklokt, het was 3:58:38… Belangrijkste is dat het met zekerheid onder de 4 uur is, en dat was eigenlijk het doel waarvoor ik ging.

Het registreren van de finishers is toch wel een dingetje in Diever. Zo zie ik bijvoorbeeld ook mensen die de marathon ingekort hebben naar 3 ronden toch (met dus een heel mooie…) tijd bij de volledige afstand staan. Misschien tijd voor een chipregistratie?

Foto: Toli Schanssema

De omstandigheden waren weer niet makkelijk. Niet zo heet als vorig jaar, toen het bij de start nog tegen de 30 graden was, maar wel een hoge luchtvochtigheidsgraad en dat maakte het voor het gevoel veel warmer dan de 22  á 23 graden die de thermometer aanwees. Er was code geel uitgegeven vanwege onweer en inderdaad barstte het tijdens de derde ronde los met veel gerommel en vooral harde regen en hagel. Maar dat duurde niet lang, waarna de zon weer doorbrak.


Ik heb al met al goed door kunnen lopen. Ook de laatste ronde ging nog net binnen het uur, hoewel de laatste loodjes op het klimmetje langs het hunebed toch wel zwaar waren. Bij doorkomst na de derde ronde stond de finishklok precies op 3 uur en ik twijfelde toen of ik het nog wel zou redden met al dat valse plat dat er nog aankwam terwijl de inspanning voelbaar begon te worden. Maar het is dus gelukt.

Midzomeravondmarathon Diever
20 juli 2019
3:58:38
31 van 47
(57 starters)

Fotoalbum

Vlak voor de finish. Doorweekt door de regen. Het is nu afzien geworden!

Onder de 50 minuten!

Wow! Een 10-km loop onder de 50 minuten!
De Haarlemse Grachtenloop in 49min40sec, wie had dat gedacht!
Met bovendien een ‘negative split’ van 2 minuut 30, die voor een belangrijk deel te wijten is aan de ‘opstoppingen’ tijdens de eerste paar kilometers doordat zo’n 1500 lopers zich over de smalle grachten moesten zien te persen.

Een hele leuke loop in het ‘eigen’ Haarlem met een werkelijk schitterend parcours langs de mooiste plekjes van de gezellige en in feeststemming verkerende binnenstad. Met na afloop chillen bij mijn zoon Edward die zelf aan de Nieuwe Gracht woont, vlak bij start en finish. Ook hij liep met laag in de 55 minuten een hele mooie tijd.

Amersfoort Marathon

Altijd zwaar, de Amersfoort Marathon, door het warme weer. Dit jaar minder warm dan in 2018, mede daardoor een beter resultaat: bijna een kwartier sneller dan vorig jaar. Maar wel een stuk ‘langzamer’ dan Leiden. Het bleek niet haalbaar om onder de 4 uur te blijven. Desalniettemin een fijne marathon gelopen door het mooie groene land langs de Eem en het mij zo bekende oude centrum van Amersfoort. Ik werk er tenslotte alweer een paar jaar.

Er waren duidelijk meer deelnemers dan vorig jaar. Omdat de hele marathon tegelijk start met de halve (iets waar ze in Leiden nu afstand van hebben genomen) was het tijdens de eerste ronde met name op het smalle fietspad langs de Eem erg druk. Er zat vaak niets anders op dan door het gras van het talud te lopen. In de tweede ronde wordt ook fruit verstrekt. Helaas had men op sommige posten de appels niet in mootjes gesneden. Al kluivend hardlopen met een hele appel in je hand is niet echt handig. Na de finish bleek de kleedgelegenheid al gesloten te zijn. Gelukkig had ik mijn tas daar niet laten liggen. Maar dat waren de enige smetjes, verder was alle prima geregeld. Lof daarom aan de organisatie en de vrijwilligers.

Opvallend was dat ik over de derde kwartmarathon bijna 5 minuten langer deed dan de andere ‘estafettedelen’. Op zich liep ik in dat deel niet veel slechter, maar waarschijnlijk heb ik na de doorkomst op de halve wat te lang gedaan over het eten en drinken. Ik heb daarbij zo’n 300 meter langs de Kleine Koppel gewandeld tot aan de Kwekersbrug. Achteraf wel jammer, want misschien zou ik anders wel net onder die 4 uur gebleven zijn. Maar zeker weet je het nooit. Voor hetzelfde geld had ik dan verderop toch nog een inzinking gehad.

Storm tegen

Waarschuwingsbordje bij Panneland in de Waterleidingduinen

Hoe kom je op het idee om met windkracht 8 á 9 aan de kust en met windstoten van zo’n 85 km/uur pal tegen de wind in van Haarlem naar Noordwijk te rennen, een afstand van 33 kilometer! Nou, dat idee werd me niet ingegeven vanwege die zomerstorm maar omdat ik gewend ben om elke zaterdagmiddag een lange training te doen en ik die avond om zeven uur op een verjaardagsfeestje in Leiderdorp werd verwacht. Dan is het niet handig om met de wind mee naar IJmuiden te lopen, wat ik anders gedaan zou hebben. Dat is precies de verkeerde kant op. Dus ben ik om kwart voor twee van huis vertrokken om via de Waterleidingduinen naar Langevelderslag te lopen en vervolgens naar de vuurtoren van Noordwijk. En daar vandaan met de bus naar Leiderdorp.

Nou, dat heb ik geweten! Gelukkig was ik zo verstandig om niet de kortste weg via het strand te nemen, want daar bulderde de ZZW-er op zijn hardst. Nee, zo veel mogelijk ‘binnendoor’, waar nog wat beschutting was. In de bossen raasde de wind oorverdovend door de bomen. Temidden van dat geloei en geraas hoorde ik vervaarlijk krakende geluiden en zelfs een soort geknal. Overal lagen afgebroken takken op het pad en de boswachter had zelfs provisorische bordjes neergezet die waarschuwden tegen vallende takken. Maar het ging allemaal goed en zelfs de neerregenende dennenappels wisten me niet te raken. Op de open duintoppen was het af en toe niet om vooruit te komen en naarmate ik Langevelderslag naderde en dichter bij de kust kwam nam de windkracht alleen maar toe. Toen kwam het stuifzand. Hele wolken fel striemende zandkorreltjes die als een straalstroom over de duinen wervelden. Ik moest mijn ogen tot kleine spleetjes of zelfs helemaal dicht knijpen, want de bril die ik droeg hielp weinig.

De hele ochtend had het geregend, maar zodra ik vertrok werd het droog en tegen de tijd dat ik de Waterleidingduinen betrad was het mooi opgeklaard. Dat dan weer wel. De bedoeling was aanvankelijk om in Langevelderslag een koffiestop te houden, maar door de tegenwind had ik zo veel tijd verloren dat ik meteen door moest om op tijd in Noordwijk te zijn. Daar moest ik om zes uur de bus hebben zodat ik om zeven uur in Leiderdorp kan zijn. Mijn favoriete koffietent was trouwens gesloten en in de yuppentent had ik geen zin.

Op een paar afgewaaide petten na  is het allemaal gelukt. Een zware training geworden en een bijzondere ervaring. Misschien wel een beetje té zwaar een weekje voor de marathon van Amersfoort. De rest van de week maar even heel rustig aan doen.

Vuurtoren van Noordwijk. Let op de vlaggen!

9 juni 2019
Duurloop Haarlem-Noordwijk aan Zee via de Waterleidingduinen
33 km 4 uur netto.
Route

Dat was een mooie!

En dan loop je zomaar ineens de ‘snelste’ marathon in bijna 8 jaar! Ik moet teruggaan tot juli 2011 om een marathon te vinden waarin ik onder de tijd van vandaag uitkwam. Een chiptijd van 3:51:30 op de Leiden Marathon. Pffff, ben er beduusd van. Nu ik sinds april tot de M65-gelederen behoor wilde ik binnen die categorie graag een keer onder de 4 uur lopen. Ja, dat was het doel van vandaag. Maar de blauwe ballonnetjes van de haas van 4 uur liet ik al snel achter me. Het voelde allemaal goed hoewel het natuurlijk nooit vanzelf gaat. Met name bij Oud Ade, zo rond de 32 kilometer, had ik weer de traditionele dip. En op 36 kilometer, met Leiderdorp in zicht, kreeg ik weer een hyperventilatie-aanval met hartkloppingen. Ik kon toen niets anders dan een minuutje wandelen, totdat ademhaling en hart weer rustig waren. Daarna geen problemen meer gehad. Dat ik mij niet gek heb laten maken en mijn krachten goed gedoseerd heb blijkt wel uit de zeer constante loopsnelheid. Alleen de eerste 10 km waren wat langzamer, maar dat werd veroorzaakt door de rustige start en twee sanitaire stops. Wauw, ik ben echt blij met dit resultaat. 8e bij de M60 in een toch redelijk grote marathon.

Leiden is een fijne en hartelijke marathon. Het parcours is een combinatie van oude binnenstad en Hollands polderlandschap met bloeiende bermen, plassen en slootjes, schapen, koeien en draaiende molens. Veel mooier en ‘Hollandser’ dan bijvoorbeeld de Amsterdam Marathon. Dat zouden de looptoeristen eens moeten weten! Overal feestjes in de dorpen van het groene hart, vlaggeen muziek, aardige en enthousiaste vrijwilligers, talloze aanmoedigingen. Een finish via de Morspoort en de Breestraat. Overal klappende en juichende mensen. Prima ‘lopersdorp’ in en om de Pieterskerk. Naast de prestatie is het gewoon volop genieten in Leiden.

Het weer was prima. Een dunne wolkenlaag die de zon een beetje temperde, droog,hooguit 18 graden en een verkoelend briesje uit noordelijke richting.

Met WAVA ‘age-grading’ toegepast komt de finishtijd uit op 3:04:44.
Daarmee is dit, gecorrigeerd, mijn snelste marathontijd ooit gelopen!!!