Crisis

De wereld lijkt te worden overspoeld door het Coronavirus. Het openbare leven is op slot gegaan. Evenementen zijn afgelast, er wordt gehamsterd in de supermarkten, het OV wordt gereduceerd en bedrijven sturen hun personeel naar huis. En elke dag komen er alleen al in Nederland zo’n 200 ziektegevallen bij. Een crisis van een orde die de meesten nog niet eerder meegemaakt zullen hebben.

Bijeenkomsten met meer dan 100 mensen zijn verboden. Nagenoeg alle sportevenementen zijn afgelast. Geen marathon van Rotterdam en Utrecht, geen Lentemarathon in Amstelveen, geen Sallandtrail, geen Harzquerung en ga zo maar door. Een streep dus door de hardloopkalender. Alleen ‘Sjravele door Limburg’ staat nog overeind, hoewel ook deze wankelt. Zo is er geen accommodatie beschikbaar en het is nog maar de vraag of op 28 april niet heel Noord-Brabant en Limburg op slot zijn.

Dan zit er niets anders op dan maar weer een privé-marathon te gaan lopen. Maar ach, dat zijn allemaal luxe-problemen. Gezond blijven is nu het belangrijkste en hopen dat het met een maandje of wat weer overgewaaid is.

Wat waaien betreft, het lijkt dat we eindelijk verlost zijn van de stormachtige wind en de regen die al weken aanhouden. Van windkracht 7 of 8 kijkt niemand meer op, alles went. Elk loopje is het opbeuken geblazen tegen die wind. Het is wat. Zolang hij dat virus maar wegblaast is het prima.

Overstroming bij Kattendel

Schrikkelmaand

Hoge waterstand in de duinen, 26 februari 2020

Terwijl anderen voor de uitdaging stonden om 500 km door de modder en de sneeuw van de Ardennen te ploegen (Legends500) kwam mijn ‘worsteling’ er er op neer om deze maand de 300km-grens weer te halen. En dat viel niet mee, deze februari met zijn 4 stormen (waarvan Ciara, die van de 9e tot 11e woedde, met Bft 10 de zwaarste was) en zijn onophoudelijke regenval. Ik heb het water in de duinen in tijden niet meer zo hoog zien staan. Tussen alle onstuimigheid door was het tijdens ‘Sjravele Limburg’ net even een mooie dag, droog en wat zon. Maar na die succesvolle 50km ultra bleek ik een gemeen ontstoken blaar aan mijn linker kleine teen te hebben die me ruim een week parten heeft gespeeld en waarvoor ik uiteindelijk bij de dokter belandde. Daarnaast had ik die hele week gewoon nodig om weer van mijn vermoeidheid af te komen, zodat ik weinig animo had om te lopen. En daar kwam aan het eind van de maand nog de zorg voor een van mijn zoons bij die met een keelaandoening in het ziekenhuis belandde. Inmiddels gaat het gelukkig weer beter met hem.

Maar ‘eind goed al goed’, gelukkig had deze schrikkel-februari een (zater)dag extra, zodat ik op deze 29e februari, vlak voordat het zoveelste front met zware windstoten overtrok,  via een mooi 25 km loopje door de Waterleidingduinen op het nippertje op de 303 km uitkwam. Bovendien weer uitdagende nieuwe paadjes ontdekt!

Sjravele door Zuid-Limburg

Dat was weer een mooi dagje Sjravele door Zuid-Limburg en en stukje België. Willem Mütze en Annemarie Hosli hadden ons weer een prachtige en uitdagende route voorgeschoteld. Zonder hun uitgebreide lokale kennis zou dit nooit mogelijk geweest zijn. Alles zat er in: pittige klimmetjes, mooie vergezichten, bospaden, zompige weilanden, enkeldiepe vette klei, beekjes met of zonder bruggetjes. En niet te vergeten erwtensoep met worst, gebakken ei op brood en een beker vla. Plus chips, koeken, cola, thee, kano’s en nog véél meer. Als kers op de taart kregen we er aangename temperaturen en een heerlijk zonnetje bij.

Door de stormen van de afgelopen week lagen er op de bospaden veel takken en zelf complete bomen waren omgewaaid en moesten op de een of andere manier omzeild of beklommen worden om verder te kunnen. De wind, die op de plateaus behoorlijk doorstond en in de loop van de dag steeds verder aantrok op weg naar de zoveelste storm op zondag, deed het soms een beetje fris aanvoelen.


Ondanks de GPS ben ik vlak voor Slenaken toch verkeerd gelopen. Uiteindelijk kwam ik snel weer op de route terug maar kwam er vervolgens achter dat ik daardoor de eerste verzorgingspost gemist had. Het ‘voordeel’ was dan wel weer dat ik ongeveer een kilometer heb afgesneden en een leuke natte en stenige beekbedding mocht doorwaden. Het lopen ging me vandaag goed af. Kon het tempo naar omstandigheden goed vasthouden en ik heb geen inzinkingen gehad. Maar wat wil je ook met zo’n goede verzorging onderweg?

Hier de foto’s.

Sjravele door Limburg
15 maart 2020
50,4 km 1115 phm
6:51:00
Route

Around Amersfoort

Even poseren voor de start

Vanwege de 10e editie van de Amersfoort Marathon heeft de organisatie het jaar 2020 geopend met een ‘trainingsmarathon’ onder de welluidende naam ‘Around Amersfoort’. Waarom voor deze Engelstalige benaming is gekozen zou ik niet weten, maar mogelijk is deze ingegeven door het deel van de website dat zich tot de buitenlandse bezoekers richt. Want welke historische stad wil geen toeristen aantrekken met zijn marathon-evenement?

De naamgeving klopte overigens wel, want het parcours liep echt (linksom) helemaal om de stad heen en volgde min of meer de gemeentegrenzen van Amersfoort. De start was om 0900 (ja, behoorlijk vroeg voor de Zondag!) in het luxe sportcentrum annex binnenbad Amarena aan de oostkant van de stad en vervolgens ging het noordwaarts via Hooglanderveen naar Spakenburg. Vervolgens langs de westkant van de stad weer omlaag richting Soestduinen, waar we de bossen in gingen. Mooi stukje van het parcours rond het heidegebied de Vlasakkers. Daarna oostwaarts langs de Utrechtseweg met een stuk gemeen vals plat (hoogste punt 50 meter) richting Soesterberg. Na de verkeersdrukte daar gepasseerd te zijn ging het langs de bossen van Den Treek  richting Leusden om uiteindelijk na 42 km weer in Amarena te arriveren. Het streven van de organisatie was om 6 min per kilometer te lopen en dat is mij aardig gelukt met een tijd van net onder de 4 uur 15. En dat is inclusief het wachten op groene oversteeklichten hier en daar. Het was geen wedstrijd, dus we hadden niet de luxe van verkeersregelaars… Uiteindelijk viel de groep helemaal uit elkaar want sommige lopers waren natuurlijk niet te houden…

Voor het luttele bedrag van 15 euro kregen we een (gifgroen) functioneel shirt en een leuke marathon met onderweg 3  goed voorziene verzorgingsposten. Als kers op de taart zat er nog een stukje trail in van een paar kilometer over de grassige en modderige Eemdijk. Top dus! Ook het weer was prima. In plaats van de kille, grijze en mistige dag die de weerprofeten ons hadden voorgeschoteld klaarde het na een uur behoorlijk op en liepen we op een zeker moment zelfs onder een strakblauwe hemel. Aanvankelijk was het met 2 graden wel fris, maar door het zonnetje steeg de temperatuur nog enkele graden. Ik was mijn petje vergeten en heb daarom maar de wintermuts die ik bij de start had opgezet gedurende de hele loop opgehouden. Want als je hoofd bezweet is en je zet hem dan ineens af dan ligt een verkoudheid zo op de loer. Het leverde echter wel bizarre foto’s op en vragen van andere lopers of ik het niet te warm had…

Zo’n 30 lopers liepen de hele marathon, waaronder 5 duo’s (afwisselend lopen/fietsen). Er was ook een halve marathon die op een later moment vanaf de Onze Lieve Vrouwetoren startte. Op ca. 25 kilometer voegde die zich op ons parcours waardoor het wel wat drukker  werd.  Dat duurde echter niet lang, want de meesten ‘stoven’ ons zo weer voorbij.

En hiermee is dan mijn 170e georganiseerde (ultra)marathon een feit. En niet alleen dat, want het kilometertotaal van al mijn lopen sinds ik in 1995 (25 jaar geleden dus) met het hardlopen begon is nu boven de 70.000 km uitgekomen.

26-jan-2020
Around Amersfoort
42,2 km 205 phm
4:14:42 (eigen meting)
9,94 km/u
Route

 

IJmuiden

Havenlicht Zuidpier IJmuiden

Ze zijn de ruggengraat van het hardlopen. De lange duurlopen die ik week in, week uit op woensdag- en zaterdagmiddag loop. Een uurtje of 3 á 4 en tussen de 25 en 30 kilometer,  soms iets meer. Rustig aan en ontspannen, met een gemiddelde van tussen de 8 en 9 km per uur. Soms huis-huis, vaak ook met het OV terug zodat ik een grotere omtrek kan bereiken. IJmuiden via het NPZK is een favoriete bestemming, net als Zandvoort of Hillegom via de Waterleidingduinen. Vandaag was het echt weer zo’n ouderwetse IJmuiden-middag met afwisselend zon en buien en een frisse westenwind. En voor het eerst deze ‘winter’ liet een wat zwaardere hagelbui een wit bepoederd spoor achter.

Na het overtrekken van een hagelbui

Duurloop Haarlem-duinen NPZK-IJmuiden pier-Velsen Zuid
26 km
3u 15 min

We zijn weer op weg!

Op de Vlewosche Weg

Het (hardloop)jaar 2020 is vandaag ‘officieel’ geopend met een duurloop van 25 kilometer in het Noord-Hollands Duinreservaat tussen Castricum en Egmond. Het was grijs, er stond een stevige westenwind en met een graadje of 8 was het voor begin januari niet koud te noemen.

Dit gebied doet me in deze tijd van het jaar altijd denken aan de trails die ik in Engeland en Schotland heb gelopen. Desolaat, heuvelachtig en modderig. Wat dat betreft kun je die sfeer ook veel dichter bij huis ervaren. De lagere delen van de Vlewosche weg zijn in de winter altijd ondergelopen zodat je je een weg moet zien te banen door poelen met koud water. Soms zijn deze uitgegroeid tot ware meertjes waar je dan maar beter omheen kunt trekken.

Dezelfde route heb ik ook in januari 2018 gelopen. Het is een echt fijne trail met wisselende ondergrond en behoorlijk wat klimwerk, met name tussen de 12 en 22 km. De entourage is schitterend.


Route

Een nieuw decennium

Het afgelopen jaar is een goed ‘loopjaar’ geweest. De ervaringen en belevenissen zijn terug te lezen in de verslagen op deze site. Het is moeilijk om deze in een paar regels samen te vatten, daarom laat ik de ‘droge’ cijfers maar voor zich spreken.

Met in totaal 3819 kilometer is de limiet van ’10 km gemiddeld per dag’ ruim gehaald. Ten opzichte van vorig jaar (3901 km) slechts zo’n 80 km minder. Sinds 2016 (4256 km) is er wel een dalende trend, maar dat is logisch bij de oplopende leeftijd. Elke kalendermaand van 2019 is het totaal boven de 300 km uitgekomen, met als hoogste december (338 km).
In 2019 heb ik 8 marathons en 3 ultra’s (>50 km) gelopen. Opvallend was mijn eerste DNF bij de Brocken Challenge. Dat was mijn 10e deelname. Voor 2020 heb ik me niet meer ingeschreven en daarmee lijkt er een eind gekomen te zijn aan een illustere reeks van jaarlijkse BC-deelnames. Een mooi alternatief heb ik gevonden in de Brocken Marathon vanuit Wernigerode.

Met ingang van 2019 ben ik aan het verschuiven van de langere ultralopen naar de marathon. Dit jaar zaten er enkele nieuwe marathons tussen, zoals de Ronde Venen Marathon en de Spark Marathon. Een mooie prestatie (en leeftijd-PR) was de 3:51:30 tijdens de Leiden Marathon. Erg leuk was ook de Steamtrain Trail op de Veluwe: met de stoomtrein heen en lopend terug over een parcours van 44 km. Het was een memorabele loop vanwege de hitte (ruim boven de 30 graden op de Posbank). Over  hitte gesproken: op 25 juli werd het 40,7 graden in Nederland. In de avond van die dag heb ik een duinenloop gedaan. Het was toen nog boven de 35 graden! Wat de ultra’s betreft blijven ‘Sjravele door Limburg’ (50 km) en de 11-strandentocht (60 km) ook in 2020 op de kalender staan.

Behalve marathons en ultra’s heb ik nog 6 kortere wedstrijden gelopen (10 km tot halve marathon). Leuk om te doen en een goede manier om te testen welke snelheid er nog in de benen zit. Met al die lange duurlopen waarbij ik 8 á 9 km per uur loop is een gemiddelde snelheid van 11 km/uur al een hele uitdaging geworden!

Het fenomeen van de 42 km-plus trainingslopen lijkt passé. Is ook niet meer echt nodig omdat ik geen hele lange ultra’s meer loop. De lange duurlopen (veelal in de Amsterdamse Waterleidingduinen of in het Nationaal Park Zuid-Kennemerland) liggen tussen de 25 en 35 km. Ik train 3 á 4 keer per week met een weekgemiddelde over het hele jaar van 73 km. Het hoogste weektotaal was 115 km.

Blessures en andere gezondheidsproblemen zijn mij niet helemaal bespaard gebleven. In maart had ik flinke darm k hamstringklachten en in december sloeg het verkoudheidsvirus toe ondanks het feit dat het tot na de kerst uitzonderlijk zacht is gebleven.

Dit jaar vormt de afsluiting van een decennium dat zich kenmerkte door heel veel kilometers: in totaal 41494. Het topjaar was 2010 met 4401 km. Over het gehele decennium levert dat een gemiddelde op van 11,36 km per dag! In de afgelopen 10 jaar heb ik 123 wedstrijden van 42 km of langer gelopen.

Wat 2020 gaat brengen zullen we wel zien. In elk geval begint er een nieuw decennium waarin ik het hardlopen zal moeten gaan afbouwen. Maar ik ga nog niet bij de pakken neerzitten, want  voor komend jaar staan er nog diverse mooie loopjes op het programma.

Filmen in Zeeland

Zonsondergang boven de Westerschelde bij Zoutelande, 30 december 2019

Net als de afgelopen jaren heb ik de hardloopkalender afgesloten met een ‘rondje Walcheren’. Dit jaar was mijn zoon Bruno erbij om een docu-film op te nemen. Daartoe heb ik 5 geselecteerde ‘tracks’ gelopen: bij Neeltje Jans, Domburg, Westkapelle, Zoutelande en Vlissingen. Omdat de opnamen natuurlijk tijd in beslag namen zijn we met de auto van de ene naar de andere locatie gereden. De totale loopafstand (23 km) was daardoor minder dan in de voorgaande jaren, maar daar staat hopelijk een mooie hardloopfilm tegenover. Al met al was het een leuke dag met prachtig (wel koud) weer en mooie impressies van de Deltawerken en Walcheren.

Opnamelocatie bij het lage licht van Westkapelle

30-12-2019
Filmopnames in Zeeland
Gelopen routes

Spark marathon

Op de Maasboulevard (40km). Still uit Youtube filmpje.

De Spark Marathon in Spijkenisse stond al heel lang op mijn wensenlijst en dit jaar is het er dan eindelijk van gekomen. Het is precies wat ik er van verwacht had: een vlak en onbeschut land waar de wind vrij spel heeft. Afgelopen nacht stond er een zuidwester van 7 á 8 Bft met zware windstoten. Zo erg was het tijdens de loop gelukkig niet, maar er woei op zijn zachtst gezegd een stevige bries daar op Voorne-Putten. Op het stuk van Spijkenisse-Halfweg naar Zuidland tussen km 17 en 21 stond die pal tegen en trokken er ook een paar buien met windstoten over. Gelukkig had ik toen net de haas-groep van 4:00 ingelopen zodat die me mooi uit de wind hield. Maar verder is het lopen in zo’n compacte groep met een opgelegde snelheid niet erg leuk zodat ik me er na dat lastige stuk al snel weer uit liet wegzakken. Ik hield ze nog wel in het vizier zodat ik uiteindelijk een paar minuten boven de 4 uur finishte. En daar was ik heel tevreden mee omdat ik me al enkele dagen niet erg fit voelde door een vaag virusje.

Zoals gezegd is het parcours vlak en op een paar bosschages na volkomen open. Het is niet erg afwisselend maar toch ook niet saai. Het mooiste gedeelte ligt tussen de 21 en 28 km wanneer de Stompaardse plas wordt gerond. Er wordt trouwens vaak langs het water gelopen: het Hartelkanaal met zicht op de raffinaderijen in de Botlek, de Bernisse, het Oostenrijk, de Welvliet, de Stompaardse Plas dus en in het laatste deel de Oude Maas. Al met al een leuke en goed georganiseerde landschapsmarathon met zo’n 300 deelnemers. En na afloop lekkere erwtensoep met worst!

Finishfoto

Spark Marathon
15 dec 2019

4:02:35
10,43 km/u
12 van 26 M60
Finishers M:288 V:48

Route

Filmpje

December

Verlaten strand tussen Kattendel en Parnassia

Het is december en het zou zo langzamerhand winter moeten zijn. Maar het is eerder herfst. Vrijwel dagelijks regen en een wind die net tegen stormkracht aan zit. Vandaag was het een keertje droog met een flets zonnetje. Het water stond echter erg hoog vanwege de stevige zuidwestenwind en het smalle strand lag er prachtig en desolaat bij. Koud is het niet, een graadje of 7. Het is nog steeds goed te doen om in korte broek en thermoshirt te lopen.  Vreemd genoeg waren op het strand met tegenwind wel handschoenen nodig maar voelden de benen niet koud aan.

Op de Lichtbakkeet.
11 december!

Ik heb weer de nodige lange duurlopen gedaan en hoop klaar te zijn voor de Spark marathon a.s. zondag. Het belooft een regenachtige en tamelijk winderige editie te worden. Alleen de linker knie sputtert al een tijdje (Pes Anserinus klachten). En alom heerst de griep; er ligt een hoestende en proestende kleinzoon op de bank. Hopelijk slaat het niet over.

Duurloop van 27 km in de Amsterdamse Waterleidingduinen afgelopen zaterdag

(Aanvulling 14-12) Toch een beetje last gekregen van een virusje, wat koude rillingen en minder fut. Maar geen reden om niet naar Spijkenisse te gaan. Vandaag nog even een kort duurloopje van 10km gedaan (in wind en regen, tsja…), wat het jaartotaal tot nu toe op 3601 km brengt. Daarmee is een ‘hardloopdoel’ van 2019 gehaald, namelijk een maandgemiddelde van 300 km.

Op het Hubertuspad