Het was een aparte ervaring, mijn 3e deelname aan de GUS 30km. Alles zag er gunstig uit voor een mooie tijd. Ik was goed uitgerust, had flink wat kilometers gemaakt in de aanloop (ruim 60 per week) en de weersomstandigheden waren uitstekend. Droog, zonnig, een zwakke wind en een graad of 4. Volgens de omroeper zou het trouwens wél gaan regenen, maar dan in de vorm van PR’s.
Voor mij werd het ook een PR, maar dan in omgekeerde zin. Want het ging langzamer dan ooit. Het vreemde was dat het conditioneel helemaal in orde leek. Ik voelde althans geen opvallende vermoeidheid en had ook geen inzinkingen. Nee, ik had er van begin tot eind zin in en bleef naar mijn gevoel lekker constant lopen. Ergens halverwege heb ik wel een paar minuten onderbroken om bij een post een fotosessie te doen met een zekere ‘Paul’ die daar vol enthousiasme stond aan te moedigen. Kennelijk maakte hij zich niet zo druk om zijn tijd. Ik heb me samen met hem laten fotograferen om deze foto te kunnen delen met mijn vandaag jarige broer die ook Paul heet.
Het lopen op zich ging dus goed, maar van het begin af aan had ik een vreemd gevoel in mijn benen. Ze voelden een beetje slap en krachteloos. Regelmatig schopte ik ook met mijn schoenen tegen elkaar en was dan weer blij dat ik niet over mijn eigen benen struikelde. Ook voelde ik me licht misselijk, maar dat kan ook door de AA sportdrank gekomen zijn. Wel vreemd allemaal. Maar toen ik thuis kwam schoot me iets te binnen wat een mogelijke oorzaak zou kunnen zijn. Ik gebruik namelijk een cholesterolverlager (Rosuvastatine). Ik neem elke avond een pilletje, maar omdat ik dat de voorafgaande avond vergeten was heb ik het ’s ochtends vóór de loop tijdens het ontbijt genomen. Nu herinnerde ik me iets van bijwerkingen, dus heb ik daar nog eens op het internet naar gezocht. Het antwoord was dat een van de meest gemelde bijwerkingen een gevoel van misselijkheid en spierzwakte was (1 tot 10 op de 100 mensen). Ik hoop maar dat dat het is en niet alleen maar een leeftijdseffect. Want ik voelde niet alleen de ‘sweeper’ in mijn rug, ik zág hem ook in de hoedanigheid van de bezemfietser. In de uitslagen zag ik trouwens dat de limiet van 3u 30min niet zo strak gehanteerd is, want er worden nog finishers vermeld tot aan de 4 uur. Bovendien bleek dat nogal wat 30km-starters uiteindelijk de 21,1km hebben gelopen.
Qua afwikkeling en organisatie verliep alles probleemloos. Geen rijen bij de bussen en de kledinginname. Alleen wat drukte richting het startvak. En dat voor een toch wel groot evenement (met ca. 10000 deelnemers wel wat kleiner dan bijvoorbeeld de Halve van Egmond). Knap om dat allemaal te organiseren en in goede banen te leiden. De volgende uitdaging wordt de marathon van Amstelveen, half maart. Ben benieuwd.
Groet uit Schoorl Run
8 februari 2026
