Categorie: Wedstrijd

Voor de 13e keer heb ik deelgenomen aan de Halve van Haarlem, ooit de ‘Trosloop’ geheten. Een mooie en pittige halve marathon door het duingebied ten westen van Haarlem. Net als vorig jaar was het prachtig weer met veel zon, weinig wind en in de duinen af en toe zelfs een beetje aan de warme kant. Dit jaar was er sprake van een record aantal deelnemers. Over alle afstanden 14000, waarvan meer dan de helft op de 21,1 km. Ondanks dat verliep alles soepel door de groepsstarts op de Nieuwe Gracht en de ‘omgekeerde route’ waardoor de smallere passages niet langer aan het begin maar aan het einde liggen. Opvallend was het verhoudingsgewijs grote aantal jonge deelnemers (twintigers), een duidelijk teken van hoe populair het hardlopen is geworden sinds de corona pandemie toen de sportscholen en sporthallen gesloten waren en iedereen, zij het aanvankelijk met tegenzin, het hardlopen ging beoefenen. Ben je eenmaal over een bepaalde drempel heen dan ben je in no time verslaafd aan de kick die het geeft.

Ikzelf liep verrassend goed, hoewel ik sinds eind juli als gevolg van een bilspier blessure maar vier keer hardgelopen had. Waaronder dan natuurlijk wel de Brockenlauf van 26 km. De voorbereiding bestond dit keer uit zo’n 200 kilometer sportief wandelen, verdeeld over 17 sessies waarvan de langste ongeveer 17 kilometer waren. Met een gemiddelde van boven de 6 km per uur waren dat best wel pittige trainingen. Dat dat gewerkt heeft blijkt wel uit het resultaat. Niet erg snel, maar zonder pijntjes het ik de Halve volbracht. Het enige minpuntje was weer een hyperventilatie aanval op het beruchte punt waar je op 1 km voor de finish de toren van de Bavo ziet en er steeds meer mensen langs de route staan te juichen. Ik moest toen een minuutje of twee wandelen, daarna ging het weer. Zal wel de stress van de naderende finish zijn geweest.

Nu ga ik me nog wat specifieker op het wandelen richten, met de 25 km strandwandeling van de Hartstichting eind oktober, de wandeleditie van de Halve van Egmond begin januari en de 30 km van Zandvoort later in het voorjaar in de planning. Om het hardlopen niet helemaal af te leren (want ik zou eigenlijk wel weer eind december de Linschotenloop willen doen), zal ik naast de wandeltrainingen elke week een uurtje (ca. 10 km) hardlopen en misschien tegen die tijd nog wat meer. De Ronde Venen marathon medio november waarvoor ik me wel ingeschreven had laat ik voorbijgaan. Hetzelfde geldt voor de uitgestelde editie van de 6 uur van de Haarlemmermeer eind oktober. Ik heb op dit moment geen lange afstanden in de benen zitten. Inmiddels heb ik ook ‘echte’ Columbia wandelschoenen aangeschaft, want het wandelen op hardloopschoenen die daar niet voor ontworpen zijn belast de voeten te veel. Ik merkte dat aan pijnlijke hielen na de langere wandeltrainingen.

Zondag 27 april 2024
Halve van Haarlem
21,1 km 
2:24:29

En wederom stond ik in Diever aan de start van de Midzomeravondmarathon. Maar nu was het de halve marathon. Omdat ik steeds langzamer ga lopen is de marathon, waarbij je binnen 5 uur moet finishen, inmiddels te hoog gegrepen. De 30 km zou nog kunnen, maar net als vorig jaar was Bernadette meegegaan naar Drenthe. Die had vorig jaar, toen ik onder zeer warme omstandigheden de 30 liep, zo lang op me hebben staan wachten dat het me, om haar te ontzien, beter leek om dit keer de halve te lopen.En daar heb ik geen spijt van gekregen, want die twee rondjes voelden prima. Ik kon lekker door blijven lopen en kwam behoorlijk fris over de finish. Dat blijkt ook wel uit het feit dat ik beide ronden vrijwel in dezelfde tijd heb gelopen. Het (eindelijk) wat koelere weer heeft daar zeker aan bijgedragen. Een week geleden was het nog zo’n 30 graden in het oosten van het land, nu was het amper 20.

Het parcours was iets sneller geworden doordat een deel van de route net na het Studentenpad, dat vroeger uit een zandpad bestond nu geplaveid was met witte betonplaten. Het gevolg is wel dat nog maar zo’n 40 procent van de route uit trails bestaat, de rest is verhard. Tegelijkertijd was een ronde nu iets langer dan vroeger, namelijk 10,7 km. Dat kwam omdat, net als vorig jaar, het laatste deel omgelegd was via de Oosterkamperweg. Wel jammer, want nu kwamen we niet meer langs het hunebed.

Met in totaal 309 lopers was het geen massaal evenement maar daarom des te leuker. Het kan dus nog wel in deze tijd van massa-evenementen en influencers. Gewoon no nonsense en puur natuur.

Hoe vaak heb ik al aan de Midzomeravondmarathon meegedaan? 9 maal de hele marathon, 4 maal de 30 km en nu dus de halve marathon. Het 14e bezoek aan Diever dus sinds 2005 toen ik daar voor het eerst deelnam (een 30 km). Dat is dus 54 maal dat rondje van ruim 10 km!

Zaterdag 18 juli 2026
Midzomeravond marathon Diever
21,4 km
2:11:28

Prorun calculator:

Op je 72^e liep je een halve marathon in 2:11:28. Dat betekent dat je – in theorie – rond je optimale leeftijd een tijd van 1:32:25 had kunnen lopen (13,70 km/u). Dat is 39 minuten 3 seconden sneller .

Toen ik me voor deze 50 km loop door het Amsterdamse Bos inschreef was dat niet met de intentie om de hele afstand uit te lopen. Het uit rondjes van ca. 2,2 km bestaande parcours met zijn goed voorziene bevoorradingspost leent zich er  namelijk uitstekend voor om te testen hoe ver je met je huidige conditie kan komen. Omdat de 50 km gecombineerd wordt met een 100km die om 9 uur start heb je van 1200 tot 2100 (afsluiting 100 km) de tijd. Die 50 km kan dus ook gewoon gewandeld worden, maar daar kwam ik niet voor.

Nu is het zo dat het ontbreken van de intentie om de hele afstand uit te lopen er meestal ook toe leidt dat je die hele afstand inderdaad niet uitloopt. Zo ook nu. Drie dagen voor de loop ben ik bij een wat al te enthousiaste krachttraining (fysio bedankt!) door mijn rug gegaan. Pijnlijke onderrug. Meestal lukt het hardlopen met lage rugpijn best wel goed. Daags tevoren had ik nog vrijwel probleemloos een testloopje van 5 km gedaan. Dus vol goede moed door de files (A9 weer eens afgesloten) naar de Nieuwe Kalfjeslaan in Amstelveen. Waar alle (sinds dit jaar betaalde!) parkeerplaatsen vergeven waren aan de ouders die hun kinderen naar de nabijgelegen sportvelden hadden gebracht. Dan maar in de berm met het risico van een boete.

Het vrij kleine groepje lopers startte na het gebruikelijke meditatieve stiltemoment. Al meteen in de eerste ronde verstapte ik me in een van de vele kuilen die de grindpaden ontsierden. En meteen schoot het in mijn rug. En ook schoot er iets anders door me heen: de gedachte: ‘dit ga ik niet redden vandaag’. Gelukkig was, zoals altijd als ik met een blessure loop, Wilma Dierx net in de buurt die paracetamol bij zich had. Zij was het ook die mij met een pijnlijk ontwrichte enkel aan het eind van een nachtloop van 75 km van Den Helder naar IJmuiden heelhuids naar de finish loodste.

Het duurde geruime tijd voordat de paracetamol ging werken, maar uiteindelijk werd het lopen toch nog dragelijk. En dan ga je denken: als ik eerst die halve marathon maar binnen haal. En dat lukte, zij het dan na twee en een half uur. Om dat te vieren heb ik mezelf beloond met een vers bereide (hulde aan de organisatie!) kop koffie waarmee ik even in alle rust in de tent ben gaan zitten. Toen leek de 30 km ineens ook wel erg dichtbij. Nog  maar 4 rondjes! En ook dat lukte. Inmiddels begon het wel tamelijk warm te worden (boven de 25 graden) maar dat was op zich best vol te houden. Het had de voorafgaande nacht namelijk flink geregend waardoor het onder de bomen nog lekker koel aanvoelde. Nee, wat me uiteindelijk nekte was de weer opkomende rugpijn.

Toen heb ik besloten om na drie en een half uur te stoppen. Even schoot de marathonafstand door mijn hoofd en met nog wat extra paracetamol zou dat waarschijnlijk wel gelukt zijn. Maar het risico op een ernstige blessure was te groot. Thuisgekomen bleek dit de juiste beslissing te zijn. Toen de verdoving was uitgewerkt bleek ik vreselijke rugpijn te hebben, het leek wel spit. Dat zal nog wel een paar dagen aanhouden, dus voorlopig maar even rust houden. Al met al kan ik toch terugblikken op een mooie loopmiddag die zoals altijd prima georganiseerd was. En de 250 km van deze maand zijn ook weer vol!

Zaterdag 30 mei 2026
Sri Chinmoy 50km Amsterdamse Bos
30,0 km 3:41:22

Traditiegetrouw op 2e Paasdag weer de Lions Heuvelloop gelopen. Een pittig parcours van 5 km over het Kopje van Bloemendaal, een geplaveid duin van ruin 40 meter hoog. Net als vorig jaar heb ik drie ronden gelopen, in totaal dus 15 km en 165 hoogtemeters (er zitten behalve het Kopje nog meer heuvels in het parcours). Het ging me goed af, ik kwam behoorlijk fit over de finish na nog een laatste versnelling. De tijd was vergelijkbaar met die van vorig jaar.

Het was weer een gezellige editie met een strakblauwe lucht, weinig wind en een aangename temperatuur. Net als vorig jaar stonden alleen de tijden tot ca. 1 uur 20 minuten op uitslagen.nl, zodat ik het voorlopig moet hebben van mijn eigen meting. Hoe dat komt weet ik niet, maar vorig jaar verscheen de rest van de tijden uiteindelijk toch na een dag of twee op de website. Bij terugkomst in de Tetterode sporthal wachtte mij nog een verrassing: het was er aardedonker omdat iemand nadat alles opgeruimd was de lichten had uitgedaan. Met het lampje van mijn mobiel kon ik na enig speuren mijn tas onder een bank terugvinden.

Lions Heuvelloop
6 april 2026
15 km 165 hoogtemeters
1:29:42 (bruto, eigen meting)

Na 2023, 2024 en 2025 was dit mijn 4e deelname aan deze mooie halve marathon door bos- en duin. Over het resultaat (iets meer dan 2 uur 10 minuten) was ik dik tevreden. Elk jaar komen er ongeveer 4 minuten bij, maar nog steeds ruim onder de limiet van twee en een half uur. Het vasthouden van het tempo van net onder de 10 km/uur kostte me niet veel moeite, hoewel er op de heenweg redelijk wat tegenwind was en er op de terugweg bij Langevelderslag een paar gemene klimmetjes in zaten. Het verbaast me elk jaar weer dat deze Halve, onderdeel van het ‘Zorg en Zekerheid’ circuit, slechts 300 deelnemers heeft. Is dat de limiet? Maar dan zou hij toch in no time vol moeten zitten? Ik heb vrij laat ingeschreven nadat ik er toevallig achter kwam dat de gebruikelijke datum van eind april dit jaar vooruitgeschoven was naar 1 maart. Ik dacht, die zal inmiddels wel vol zitten, maar nee hoor. Hoe dan ook, ik was erbij en heb ervan genoten. Mooi weer, zonnig en droog bij de start, later wat meer bewolking maar droog. Alleen die wind. Een ontspannen kleinschalig evenement in een schitterende entourage. Een comfortabele accommodatie bij start en finish en alles goed geregeld, tot aan de kledinginname en de koffiecorner toe. Wat wil je nog meer? Voor mij was het, na Schoorl, een goede voorbereiding op de komende Amstelveen marathon, half maart.

1 maart 2026
Omloop van Noordwijkerhout
21,1 km
02:10:19
M70 4 van 5

Het was een aparte ervaring, mijn 3e deelname aan de GUS 30km. Alles zag er gunstig uit voor een mooie tijd. Ik was goed uitgerust, had flink wat kilometers gemaakt in de aanloop (ruim 60 per week) en de weersomstandigheden waren uitstekend. Droog, zonnig, een zwakke wind en een graad of 4. Volgens de omroeper zou het trouwens wél gaan regenen, maar dan in de vorm van PR’s.

Voor mij werd het ook een PR, maar dan in omgekeerde zin. Want het ging langzamer dan ooit. Het vreemde was dat het conditioneel helemaal in orde leek. Ik voelde althans geen opvallende vermoeidheid en had ook geen inzinkingen. Nee, ik had er van begin tot eind zin in en bleef naar mijn gevoel lekker constant lopen. Ergens halverwege heb ik wel een paar minuten onderbroken om bij een post een fotosessie te doen met een zekere ‘Paul’ die daar vol enthousiasme stond aan te moedigen. Kennelijk maakte hij zich niet zo druk om zijn tijd. Ik heb me samen met hem laten fotograferen om deze foto te kunnen delen met mijn vandaag jarige broer die ook Paul heet.

Het lopen op zich ging dus goed, maar van het begin af aan had ik een vreemd gevoel in mijn benen. Ze voelden een beetje slap en krachteloos. Regelmatig schopte ik ook met mijn schoenen tegen elkaar en was dan weer blij dat ik niet over mijn eigen benen struikelde. Ook voelde ik me licht misselijk, maar dat kan ook door de AA sportdrank gekomen zijn. Wel vreemd allemaal. Maar toen ik thuis kwam schoot me iets te binnen wat een mogelijke oorzaak zou kunnen zijn. Ik gebruik namelijk een cholesterolverlager (Rosuvastatine). Ik neem elke avond een pilletje, maar omdat ik dat de voorafgaande avond vergeten was heb ik het ’s ochtends vóór de loop tijdens het ontbijt genomen. Nu herinnerde ik me iets van bijwerkingen, dus heb ik daar nog eens op het internet naar gezocht. Het antwoord was dat een van de meest gemelde bijwerkingen een gevoel van misselijkheid en spierzwakte was (1 tot 10 op de 100 mensen). Ik hoop maar dat dat het is en niet alleen maar een leeftijdseffect. Want ik voelde niet alleen de ‘sweeper’ in mijn rug, ik zág hem ook in de hoedanigheid van de bezemfietser. In de uitslagen zag ik trouwens dat de limiet van 3u 30min niet zo strak gehanteerd is, want er worden nog finishers vermeld tot aan de 4 uur. Bovendien bleek dat nogal wat 30km-starters uiteindelijk de 21,1km hebben gelopen.

Qua afwikkeling en organisatie verliep alles probleemloos. Geen rijen bij de bussen en de kledinginname. Alleen wat drukte richting het startvak. En dat voor een toch wel groot evenement (met ca. 10000 deelnemers wel wat kleiner dan bijvoorbeeld de Halve van Egmond). Knap om dat allemaal te organiseren en in goede banen te leiden. De volgende uitdaging wordt de marathon van Amstelveen, half maart. Ben benieuwd.

Groet uit Schoorl Run
8 februari 2026 

De Linschotenloop was ook nu weer mijn laatste wedstrijd van het jaar. Dit gezellige en goed georganiseerde evenement waarvoor het hele dorp uitloopt trekt elk jaar weer ruim vierduizend lopers over verschillende afstanden. Niet alleen de sfeer en de entourage, maar ook het schitterende landelijke parcours maken dit tot een van mijn geliefde lopen. Vanuit Haarlem bovendien goed bereikbaar per spoor. Het rijtje bij de pendelbus van Woerden naar Linschoten heb ik er graag voor over. Bovendien loop ik hier altijd verhoudingsgewijs goede tijden. Mijn PR op de halve marathon (net boven de 1:30 inclusief valpartij) heb ik ook hier gelopen.

Dit jaar was ik met mijn tijd van onder de 2:10 wederom dik tevreden. Dat was deels te danken aan het gunstige weer. Droog, vrijwel geen wind en zo’n 6 graden. Het kostte mij weinig moeite om het tempo er goed in te houden, ook al zat ik natuurlijk wel in de staart van het peloton. Vreemd dat je als ouder wordende loper het gevoel hebt behoorlijk hard te gaan en toch zit het gemiddelde onder de 10 km per uur. Met de energie die ik er in stop zou ik jaren geleden zo’n 14 km per uur hebben gelopen. De lichaamsmachinerie wordt gewoon minder efficiënt! Zo zie je maar hoe betrekkelijk alles is, zeker wanneer je weer iemand ziet liggen met de ambulance ernaast. Hopelijk is het weer goed gekomen met deze persoon.

Na afloop heb ik bij de sporthal, gesierd met de mooie medaille van dit jaar,  nog even nagenoten met een lekker warm erwtensoepje. Linschoten, bedankt!

De volgende wedstrijd (Schoorl 30 km) hoop ik in februari te lopen. Met 10 wedstrijden, waaronder 5 marathons, en een kilometertotaal van boven de 3000, kan ik tevreden terugblikken op 2025.

20 november 2025
Linschotenloop 21,1 km
2:09:25
M65 45e van 53

 

Vandaag heb ik mijn 70e halve marathon gelopen tijdens de hernieuwde editie van de Halve van Haarlem. Hernieuwd in die zin dat de start niet op de Grote Markt was maar op de Nieuwe Gracht en dat de route nu niet rechtsom maar linksom liep. Dus heen over de Zeeweg en terug over het Visscherspad. Voor mijn gevoel was dat zwaarder dan andersom. De reden voor deze verandering was dat de organisatie het deelnemersaantal heeft willen doen groeien naar ruim 5000. De Grote Markt zou veel te klein zijn voor een massastart. Op de Nieuwe Gracht kon er met startvakken gewerkt worden, wat op de Grote Markt niet zou kunnen. En ik moet zeggen dat de start inderdaad goed georganiseerd en vlekkeloos verliep. Van het grote aantal extra lopers was niet veel te merken omdat de meesten al onderweg waren toen ik zelf van start ging om kwart over twaalf.

Het blijft een mooie loop dit. Ja, wat zijn Haarlem en omgeving toch mooi! Zeker met het zonnige weer van vandaag en de vroege herfstkleuren. Met bijna 20 graden was het zelfs een beetje aan de warme kant zodat sommige deelnemers het in het laatste deel zwaar kregen. Ik heb rustig gelopen zonder ook maar even te forceren. De vermoeidheid van de afgelopen weken (veel kluswerk na verhuizing dochter!) zat nog voelbaar in mijn lijf en ik wilde voorkomen dat ik net als vorig jaar weer hartkloppingen zou krijgen. Dat gebeurde dan ook niet en ik kwam behoorlijk fit over de finish. Tsja, mijn tijd was niet om over naar huis te schrijven, 12 minuten langzamer dan vorig jaar. En toch heb ik nergens lang stilgestaan, laat staan gewandeld. Het was eigenlijk een trainingsloop, een lange duurloop op een parcours waar ik wekelijks wel een deel van loop. Hoe dan ook was het een prachtige loopervaring in deze schitterende entourage.

28 september 2025
Halve van Haarlem