Lions Heuvelloop

Traditiegetrouw op 2e Paasdag weer de Lions Heuvelloop gelopen. Een pittig parcours van 5 km over het Kopje van Bloemendaal, een geplaveid duin van ruin 40 meter hoog. Net als vorig jaar heb ik drie ronden gelopen, in totaal dus 15 km en 165 hoogtemeters (er zitten behalve het Kopje nog meer heuvels in het parcours). Het ging me goed af, ik kwam behoorlijk fit over de finish na nog een laatste versnelling. De tijd was vergelijkbaar met die van vorig jaar.

Het was weer een gezellige editie met een strakblauwe lucht, weinig wind en een aangename temperatuur. Net als vorig jaar stonden alleen de tijden tot ca. 1 uur 20 minuten op uitslagen.nl, zodat ik het voorlopig moet hebben van mijn eigen meting. Hoe dat komt weet ik niet, maar vorig jaar verscheen de rest van de tijden uiteindelijk toch na een dag of twee op de website. Bij terugkomst in de Tetterode sporthal wachtte mij nog een verrassing: het was er aardedonker omdat iemand nadat alles opgeruimd was de lichten had uitgedaan. Met het lampje van mijn mobiel kon ik na enig speuren mijn tas onder een bank terugvinden.

Lions Heuvelloop
6 april 2026
15 km 165 hoogtemeters
1:29:42 (bruto, eigen meting)

Lentemarathon Amstelveen

In Amstelveen, na ca.11 km

Nee, dit was hem niet helemaal. Beter gezegd: helemaal niet. Zo rond de halve marathon voelde ik de kracht al uit mijn benen gaan en daarna werd het een lange lijdensweg. Last van de maag, geen kracht, geen balans. Al vóór de 30 km moest ik af en toe gaan wandelen, en dat werd alsmaar meer. Mijn gemiddelde kwam onder de 7 km/uur te liggen. Het werd een wandelmarathon! Dat (snel) wandelen ging trouwens nog best OK, maar zodra ik weer wilde rennen leek het wel alsof ik door mijn benen ging. Op de finishfoto’s loop ik weer helemaal scheef. Zwalkend van links naar rechts kwam ik over de finish. Het vreemde was, dat ik me daarna, op de normale stijfheid na, weer snel helemaal OK voelde.

Hiermee zet de trend van de laatste tijd zich helaas voort. Is het lichaam er zo langzamerhand klaar mee? Was de voorbereiding niet goed? Te weinig rust? De afgelopen dagen te weinig koolhydraten gestampt? Spelen de gevolgen van het herseninfarct weer op? Geen idee. Zou de manier waarop ik train een rol spelen (wel voldoende kilometers, maar ‘te gemakzuchtig’ gelopen)?

Bij AV Startbaan, na ca. 18 km

Ja, zo kan ik nog wel even doorgaan, maar veel wijzer word ik er niet van. De vorige marathon was in november, daar zo ik nog onder de 5 uur. Ook niet heel snel dus, maar wel constant gelopen. In februari de 30 km van Schoorl, 5 minuten langzamer dan de 30-km split tijd van vandaag. Ook toen behoorlijk leeg aan het eind. En twee weken geleden de Halve van Noordwijkerhout in 2:10 . Dat ging nog wel, maar zat deze misschien te dicht op de marathon van vandaag? Allemaal giswerk. Volgens de ‘Riegel-formule’ zou je met een 30 km in 3:30 (Schoorl)  een marathon in ongeveer 5:03 lopen, das dat komt wel in de buurt. Dus in die zin was mijn conditie nu vergelijkbaar met begin februari. Volgens de Prorun calculator zou ik bij ‘optimale leeftijd’ met een vergelijkbare inspanning in 3:38 gefinished moeten zijn. Dat soort tijden liep ik 20 jaar geleden nog wel.

Hoe dan ook, ik heb er weer een marathon op zitten. Eind mei is de 50 km in Amstelveen, met rondjes door het Amsterdamse Bos. Mogelijk ligt daar een herkansing. Nu eerst maar goed herstellen van de lichamelijke en vooral mentale deuk.

Bij de finish

16 maart 2026
Lentemarathon Amstelveen
42,2 km
5:11:26
M65 17/20
o/a 1296 van  1476

Omloop van Noordwijkerhout

Na 2023, 2024 en 2025 was dit mijn 4e deelname aan deze mooie halve marathon door bos- en duin. Over het resultaat (iets meer dan 2 uur 10 minuten) was ik dik tevreden. Elk jaar komen er ongeveer 4 minuten bij, maar nog steeds ruim onder de limiet van twee en een half uur. Het vasthouden van het tempo van net onder de 10 km/uur kostte me niet veel moeite, hoewel er op de heenweg redelijk wat tegenwind was en er op de terugweg bij Langevelderslag een paar gemene klimmetjes in zaten. Het verbaast me elk jaar weer dat deze Halve, onderdeel van het ‘Zorg en Zekerheid’ circuit, slechts 300 deelnemers heeft. Is dat de limiet? Maar dan zou hij toch in no time vol moeten zitten? Ik heb vrij laat ingeschreven nadat ik er toevallig achter kwam dat de gebruikelijke datum van eind april dit jaar vooruitgeschoven was naar 1 maart. Ik dacht, die zal inmiddels wel vol zitten, maar nee hoor. Hoe dan ook, ik was erbij en heb ervan genoten. Mooi weer, zonnig en droog bij de start, later wat meer bewolking maar droog. Alleen die wind. Een ontspannen kleinschalig evenement in een schitterende entourage. Een comfortabele accommodatie bij start en finish en alles goed geregeld, tot aan de kledinginname en de koffiecorner toe. Wat wil je nog meer? Voor mij was het, na Schoorl, een goede voorbereiding op de komende Amstelveen marathon, half maart.

1 maart 2026
Omloop van Noordwijkerhout
21,1 km
02:10:19
M70 4 van 5

Groet uit Schoorl Run

En route op het schitterende parcours

Het was een aparte ervaring, mijn 3e deelname aan de GUS 30km. Alles zag er gunstig uit voor een mooie tijd. Ik was goed uitgerust, had flink wat kilometers gemaakt in de aanloop (ruim 60 per week) en de weersomstandigheden waren uitstekend. Droog, zonnig, een zwakke wind en een graad of 4. Volgens de omroeper zou het trouwens wél gaan regenen, maar dan in de vorm van PR’s.

Voor mij werd het ook een PR, maar dan in omgekeerde zin. Want het ging langzamer dan ooit. Het vreemde was dat het conditioneel helemaal in orde leek. Ik voelde althans geen opvallende vermoeidheid en had ook geen inzinkingen. Nee, ik had er van begin tot eind zin in en bleef naar mijn gevoel lekker constant lopen. Ergens halverwege heb ik wel een paar minuten onderbroken om bij een post een fotosessie te doen met een zekere ‘Paul’ die daar vol enthousiasme stond aan te moedigen. Kennelijk maakte hij zich niet zo druk om zijn tijd. Ik heb me samen met hem laten fotograferen om deze foto te kunnen delen met mijn vandaag jarige broer die ook Paul heet.

Met Paul

Het lopen op zich ging dus goed, maar van het begin af aan had ik een vreemd gevoel in mijn benen. Ze voelden een beetje slap en krachteloos. Regelmatig schopte ik ook met mijn schoenen tegen elkaar en was dan weer blij dat ik niet over mijn eigen benen struikelde. Ook voelde ik me licht misselijk, maar dat kan ook door de AA sportdrank gekomen zijn. Wel vreemd allemaal. Maar toen ik thuis kwam schoot me iets te binnen wat een mogelijke oorzaak zou kunnen zijn. Ik gebruik namelijk een cholesterolverlager (Rosuvastatine). Ik neem elke avond een pilletje, maar omdat ik dat de voorafgaande avond vergeten was heb ik het ’s ochtends vóór de loop tijdens het ontbijt genomen. Nu herinnerde ik me iets van bijwerkingen, dus heb ik daar nog eens op het internet naar gezocht. Het antwoord was dat een van de meest gemelde bijwerkingen een gevoel van misselijkheid en spierzwakte was (1 tot 10 op de 100 mensen). Ik hoop maar dat dat het is en niet alleen maar een leeftijdseffect. Want ik voelde niet alleen de ‘sweeper’ in mijn rug, ik zág hem ook in de hoedanigheid van de bezemfietser. In de uitslagen zag ik trouwens dat de limiet van 3u 30min niet zo strak gehanteerd is, want er worden nog finishers vermeld tot aan de 4 uur. Bovendien bleek dat nogal wat 30km-starters uiteindelijk de 21,1km hebben gelopen.

Qua afwikkeling en organisatie verliep alles probleemloos. Geen rijen bij de bussen en de kledinginname. Alleen wat drukte richting het startvak. En dat voor een toch wel groot evenement (met ca. 10000 deelnemers wel wat kleiner dan bijvoorbeeld de Halve van Egmond). Knap om dat allemaal te organiseren en in goede banen te leiden. De volgende uitdaging wordt de marathon van Amstelveen, half maart. Ben benieuwd.

Groet uit Schoorl Run
8 februari 2026 

Linschotenloop 2025

De Linschotenloop was ook nu weer mijn laatste wedstrijd van het jaar. Dit gezellige en goed georganiseerde evenement waarvoor het hele dorp uitloopt trekt elk jaar weer ruim vierduizend lopers over verschillende afstanden. Niet alleen de sfeer en de entourage, maar ook het schitterende landelijke parcours maken dit tot een van mijn geliefde lopen. Vanuit Haarlem bovendien goed bereikbaar per spoor. Het rijtje bij de pendelbus van Woerden naar Linschoten heb ik er graag voor over. Bovendien loop ik hier altijd verhoudingsgewijs goede tijden. Mijn PR op de halve marathon (net boven de 1:30 inclusief valpartij) heb ik ook hier gelopen.

Dit jaar was ik met mijn tijd van onder de 2:10 wederom dik tevreden. Dat was deels te danken aan het gunstige weer. Droog, vrijwel geen wind en zo’n 6 graden. Het kostte mij weinig moeite om het tempo er goed in te houden, ook al zat ik natuurlijk wel in de staart van het peloton. Vreemd dat je als ouder wordende loper het gevoel hebt behoorlijk hard te gaan en toch zit het gemiddelde onder de 10 km per uur. Met de energie die ik er in stop zou ik jaren geleden zo’n 14 km per uur hebben gelopen. De lichaamsmachinerie wordt gewoon minder efficiënt! Zo zie je maar hoe betrekkelijk alles is, zeker wanneer je weer iemand ziet liggen met de ambulance ernaast. Hopelijk is het weer goed gekomen met deze persoon.

Na afloop heb ik bij de sporthal, gesierd met de mooie medaille van dit jaar,  nog even nagenoten met een lekker warm erwtensoepje. Linschoten, bedankt!

De volgende wedstrijd (Schoorl 30 km) hoop ik in februari te lopen. Met 10 wedstrijden, waaronder 5 marathons, en een kilometertotaal van boven de 3000, kan ik tevreden terugblikken op 2025.

20 november 2025
Linschotenloop 21,1 km
2:09:25
M65 45e van 53

 

Halve van Haarlem

Vandaag heb ik mijn 70e halve marathon gelopen tijdens de hernieuwde editie van de Halve van Haarlem. Hernieuwd in die zin dat de start niet op de Grote Markt was maar op de Nieuwe Gracht en dat de route nu niet rechtsom maar linksom liep. Dus heen over de Zeeweg en terug over het Visscherspad. Voor mijn gevoel was dat zwaarder dan andersom. De reden voor deze verandering was dat de organisatie het deelnemersaantal heeft willen doen groeien naar ruim 5000. De Grote Markt zou veel te klein zijn voor een massastart. Op de Nieuwe Gracht kon er met startvakken gewerkt worden, wat op de Grote Markt niet zou kunnen. En ik moet zeggen dat de start inderdaad goed georganiseerd en vlekkeloos verliep. Van het grote aantal extra lopers was niet veel te merken omdat de meesten al onderweg waren toen ik zelf van start ging om kwart over twaalf.

Op de Brouwerskolkweg in Overveen, de eerste klim

Het blijft een mooie loop dit. Ja, wat zijn Haarlem en omgeving toch mooi! Zeker met het zonnige weer van vandaag en de vroege herfstkleuren. Met bijna 20 graden was het zelfs een beetje aan de warme kant zodat sommige deelnemers het in het laatste deel zwaar kregen. Ik heb rustig gelopen zonder ook maar even te forceren. De vermoeidheid van de afgelopen weken (veel kluswerk na verhuizing dochter!) zat nog voelbaar in mijn lijf en ik wilde voorkomen dat ik net als vorig jaar weer hartkloppingen zou krijgen. Dat gebeurde dan ook niet en ik kwam behoorlijk fit over de finish. Tsja, mijn tijd was niet om over naar huis te schrijven, 12 minuten langzamer dan vorig jaar. En toch heb ik nergens lang stilgestaan, laat staan gewandeld. Het was eigenlijk een trainingsloop, een lange duurloop op een parcours waar ik wekelijks wel een deel van loop. Hoe dan ook was het een prachtige loopervaring in deze schitterende entourage.

Op de Zeeweg

28 september 2025
Halve van Haarlem

Bij de finish

Brockenlauf Ilsenburg

Am Gipfel!

De Brocken blijft roepen! Deze keer was het de Brockenlauf vanuit Ilsenburg die me de numineuze ‘Brockengipfel’ (voor mij de top der toppen…) deed bereiken. Inmiddels was dat alweer de veertiende keer als onderdeel van een loopwedstrijd. Daarnaast ben ik er ook nog een keer geweest als toerist, met de stoomtrein. Negen keer was ik er als deelnemer aan de ‘Brocken Challenge’, een ultraloop van ruim 80 km vanuit Göttingen. Drie keer als deelnemer aan de ‘Brocken Marathon’, 42 km vanuit Wernigerode. En nu dus als deelnemer aan de 26 km lange ‘Brockenlauf’ vanuit Ilsenburg.

Bij de start (nr. 53)
Vertrek uit Ilsenburg

De Brockenlauf van dit jaar was de 54e editie van dit historische hardloopevenement dat, met enkele langere onderbrekingen als gevolg van de Tweede Wereldoorlog en de Koude Oorlog, al plaatsvindt sinds 1927. Het parcours bergop valt grotendeels samen met dat van de Brockenmarathon en volgt het mooie Ilsedal. De weg terug gaat net als bij de marathon eerst over de Brockenweg maar volgt daarna deels een andere route die behoorlijk steil omlaag loopt langs de bovenloop van de onder rotsblokken verborgen Ilse. Met bijna 900 meter omhoog en weer omlaag is het een behoorlijk belastend traject. Omhooggaand is het met stijgingspercentages van tussen de 12 en 20 procent onvermijdelijk (althans voor mij) dat er regelmatig ‘gewandeld’ moet worden. Dat dan wel zo snel mogelijk, met de handen op de dijen gedrukt om meer kracht te kunnen zetten. Maar de afdaling is misschien nog wel zwaarder, met name voor de knieën, omdat je voortdurend ‘op de rem’ moet. Ik heb dan ook nog drie dagen daarna last van pijn in mijn dijen gehad. En een slijmbeursontsteking in de linker schouder. Maar ja, dat was het wel waard.

De Brocken doemt op

De sfeer op de startlocatie in Ilsenrode was voor en na de loop heel gezellig onder de klanken van het Brockenlauf-Lied dat uit de speakers klonk. Aan de deelnemers werd bij de start al gratis eten en drinken aangeboden en velen lieten zich het gratis biertje na afloop niet ontgaan. Voor mij was een cappuccino met ‘Kuchen’ bij de lokale bakker echter een beter alternatief. Er was geen medaille maar wel een speciaal bedrukte draagtas met allerlei memorabilia zoals een uitgebreide brochure over de geschiedenis van de loop. Ook was er een mooi T-shirt beschikbaar. Het schitterende weer zorgde voor prachtige vergezichten vanaf de Brocken.

Het laatste steile deel van de klim

Mijn tijd was niet bepaald indrukwekkend, maar ik liet nog wel enkele tientallen loop(st)ers achter me. Maar wat maakt het uit, ik ben weer op de Brocken geweest en daar gaat het om.
Wat de cijfertjes betreft: deze 54e editie van de Brockenlauf was tevens mijn 54e wedstrijd in het buitenland!

6 september 2025
Brockenlauf 26,2 km

Midzomeravondmarathon Diever

Na 21 km zag het er al niet zo goed meer uit…

Het was mijn 13e deelname aan dit leuke evenement in Diever. Nou wordt wel eens beweerd dan 13 nou niet direct een geluksgetal te noemen is. En als je dan ook nog eens als 13e finisht – nou, niks te klagen toch, zou je zeggen!?
Alleen… ik was de 13e van de 14 mannen die hem uitliepen. Uitliepen?
Nou nee, ik bedoel niet de marathon, maar de 31,6 km. In een tijd van… 3 uur 46 minuten en 12 seconden.

Wat was er gebeurd?
De temperatuur was bij de start 28 graden met een luchtvochtigheid van 56% en een dauwpunt van 17 graden. Tijdens de loop daalde de temperatuur nauwelijks. Het voelde broeierig warm aan en er was onweer voorspeld wat overigens uitbleef. Op zich heb ik wel vaker in dit soort omstandigheden gelopen, vorig jaar was het zelfs nog wat warmer in Diever. Maar toen was de hele afstand geschrapt en de maximale afstand op 30 km gezet. Ook werd er toen een uur later gestart. Ik liep de 30km toen in 3 uur 9 minuten. Om de een of andere reden viel het me dit jaar erg zwaar. Om heel eerlijk te zijn had ik van het begin af aan al in gedachten om maximaal drie rondjes te lopen en er een soort langzame duurloop van te maken. Als dat eenmaal in je hoofd zit dan wordt het dat meestal ook. Kwestie van motivatie. Maar dat ik al na de eerste ronde van 10,5 km was afgeknapt had ik niet verwacht. In de tweede ronde moest ik af en toe wandelen en overwoog ik zelfs even om het dan maar bij een halve marathon te laten. Het  was inmiddels rond half acht en mijn vrouw stond ook aan de finishlijn. De verleiding om er mee te stoppen en met haar mee te rijden naar ons pension in Vledder was groot. Ik had bij vertrek vanuit het pension ook tegen haar gezegd dat ik met dit weer waarschijnlijk 3 ronden zou gaan doen en dat ik ca. 20:15 zou finishen en dat ze me rond die tijd wel kon ophalen.  Toch nog maar een rondje met de belofte dat ik rond kwart voor negen terug zou zijn. Want ik wist dat ik over die 3e ronde ruim 1 uur en een kwartier zou doen. Dat klopte ook, maar het werd wel een drama. Ik moest steeds vaker wandelen en had moeite met ademen. Ik hield me op de been met héél veel cola en stukjes banaan.
Bij dit soort dingen is het altijd moeilijk om een oorzaak te vinden, maar het moet naast de warmte voor een groot deel ook iets mentaals geweest zijn, zoals bezorgdheid voor mijn gezondheid. Bovendien had ik onlangs nog een 6-uursloop gedaan, dus de ‘kick’ van weer een marathon was ook een beetje weg. Wie zal het zeggen. Het worden al gauw smoesjes voor een slechte dag. In elk geval was ik na afloop weer snel hersteld. Ik ben eigenlijk benieuwd hoe anderen het er af hebben gebracht, want ik kreeg het idee dat er heel wat waren die hun afstand hebben ingekort.


Het laatste deel van het parcours was anders dan vorig jaar en ging via de Oosterkamperweg, waardoor er niet meer langs het hunebed werd gelopen. Wel een beetje jammer, maar het voordeel was dat het rondje met 10,5 km iets langer was geworden zodat de twee voorlooprondjes door het dorp niet meer nodig waren om aan de 42,2 km te komen. Maar goed, daar kwam ik dus sowieso niet aan toe. Veelzeggend was de uitspraak van de speaker die bij mijn finish door de lucht galmde: ‘Nummer 301, André Boom uit Haarlem. Je moet niks… je wil alleen de streep halen…’. Tsja, het kan verkeren.

En o ja, het was mijn 13e(!) 30-km wedstrijd.

19 juli 2025
Midzomeravondmarathon Diever
31,6 km
3:46:12
M: 13 van 14

Zes uur van de Haarlemmermeer


Met deze loop van 47427 meter erbij heb ik sinds 4-4-2004 in totaal 250 ultra/marathons gelopen! Dat aantal bestaat uit 190 georganiseerde wedstrijdlopen en 60 individuele trainingen van langer dan 42,2 kilometer.

Het lopen ging me duidelijk moeilijker af dan tijdens de 50 km Sri Chinmoy loop een maand geleden. Dat had alles met het weer te maken. Toen was het koel en regenachtig en nu warm met een vrij hoge luchtvochtigheid. De eerste drie uur ging het nog wel door de aanwezige bewolking, maar daarna brak de zon door en kregen veel lopers het zichtbaar zwaarder. Er werd veel geklaagd over ‘zware benen’. Natuurlijk zijn er altijd (veelal jongere) atleten die er helemaal geen last van lijken te hebben en mooi constant blijven lopen. Voor mij was dat niet weggelegd, er tekende zich een behoorlijk verval af. Dat was echter voor een deel georkestreerd omdat ik het focus vooral op de marathon had gelegd (of beter 45 km zodat ik in de DUV zou worden opgenomen). Toen na een kilometer of dertig duidelijk werd dat dat in de knip zat en de temperatuur bovendien begon te stijgen heb ik de rondjes opgedeeld in ca. 700 meter rennen en ca. 700 meter wandelen. Dat leverde een resultaat op dat weinig verschilde van 2024 en 2023. Het hoofddoel was die 250 ultra/marathons vol maken en dat is hiermee gelukt.

Het was de 12e keer dat ik aan deze sfeervolle en goed georganiseerde zes uursloop onder auspiciën van Tom Aker en AV Haarlemmermeer heb meegedaan.

Sri Chinmoy 50 km Amsterdamse Bos

Daar was ie dan! Eindelijk weer een ‘ultra’! En het ging nog lekker ook. De dagen ervoor voelde ik me zoals gewoonlijk een beetje ziek, zwak en misselijk en ook de voorspelde regen na weken van droogte was geen prettig vooruitzicht. Kortom, met het figuurlijke lood in de schoenen trok ik met de ruitenwissers aan naar het Amsterdamse Bos.
Daar aangekomen viel de loodgrijze stemming echter direct van me af toen ik de uitgebreide, gezellige en welvoorziene post zag. Dit is alleen mogelijk bij het Sri Chinmoy Marathon Team. Van zulke enthousiaste, hulpvaardige, gedreven en toch vriendelijke en bescheiden mensen zouden er meer op deze wereld moeten zijn!
De 100 km was al 3 uur onderweg toen wij, de 50 km lopers, na het gebruikelijke meditatieve stiltemoment, van start gingen. Ook zo iets bijzonders: een moment van bezinning en dankbaarheid voorafgaande aan elke loop!
Helaas kwam het lood weer terug in mijn schoenen. Nu niet figuurlijk maar letterlijk. Het was koud, grijs en regenachtig met een kille wind. Gedurende de eerste 10 kilometer twijfelde ik er echt aan of ik dit wel zou gaan volbrengen. Nou, dan maar weer het oeroude trucje van tussendoelen stellen. Eerste doel: halve marathon, tweede doel: 30 km, dan de hele marathon en dan… Voorlopig maar niet verder kijken dan het eerstkomende doel. Het ging steeds harder regenen en de plassen werden dieper en dieper. Maar mijn moraal ging juist omhoog! Ook geholpen natuurlijk door de fantastische post die na elke 2,22 km klaar stond met eten, drinken en jawel: vers gezette koffie! Top!


Het ging steeds gemakkelijker en wind en regen konden me niet meer deren. Ik kwam halverwege zowaar in een flow terecht en ook de traditionele dip na zo’n 32 km bleef uit. Het was ook wel gezellig in het bos, met een honden-wandel evenement (gelukkig aangelijnd) begeleid door opbeurend gezang (‘Het regent, het regent en de pannen worden nat…’).
Ik bleef in een rustig tempo doorlopen. Alleen na het passeren van de post wandelde ik steeds een stukje en verder rennen maar… En zo was daar dan tenslotte de finish na iets meer dan 6 uur. Tot mijn grote verbazing wachtte daar zelfs een mooie zilveren beker op mij: 2e in de categorie 60-plus. Ik vroeg nog met een knipoog of ze geen 70-plus categorie hadden, dan zou ik 1e geworden zijn. Maar nee, dat was dan ook het enige dat zij niet hadden. Bedankt SCMT!

24 mei 2025
Sri Chinmoy 50 km Amsterdamse Bos
6:03:22
2e M60