Maand: augustus 2026

Het wandelen gaat steeds beter. Vandaag van huis uit langs de Zeeweg via Bloemendaal aan Zee naar Zandvoort gelopen. En dat in een stevig tempo van gemiddeld 6,3 km per uur. Tijdens het wandelen voelde ik niets van de blessure, na afloop zeurde het nog wel enigszins. Het is dus nog niet over, dus voorzichtigheid blijft nodig. Er zit echter een verbetering in die ik nooit had kunnen realiseren als ik was blijven rennen. Of dat ook betekent dat ik de Brockenlauf op 6 september kan doen is nog even afwachten. Wel is het zo dat ik steeds meer de smaak van het wandelen te pakken krijg en dat het mogelijk een trendbreuk is wat het hardlopen betreft. Het hardlopen begon steeds meer tegen te staan. Het ging steeds langzamer en is het nou leuk om steeds als bijna laatste te finishen tussen de beginners? Met wandelen kan ik qua tempo nog behoorlijk mee denk ik. En het is rustiger, geleidelijker, zodat je meer van de omgeving opneemt dan hardlopend. Ja, ik begin zelfs al te fantaseren over een georganiseerd wandelevenement om daar mijn krachten eens met anderen te meten. Misschien is de 11 strandentocht op 31 oktober wel wat. En dan niet meteen de 50km, maar de 25, van Katwijk naar Zandvoort. Volgens ‘AI’ zou dat met mijn conditie zeker haalbaar moeten zijn. Maar als ik dat ga doen is het zeer twijfelachtig of ik de week daar voor dan wel aan de uitgestelde 6 uur van de Haarlemmermeer mee zou moeten doen. Ja, als wandeltraining misschien… Maar het zit er ook dan gewoon te kort op.

Ik heb het wandelen ontdekt! Omdat hardlopen op dit moment een te grote belasting is voor mijn geblesseerde bilspier ben ik als alternatief wandeltochtjes gaan maken. Gisteren zo’n 8 km met wat klimwerk op Schoteroog (Spaarnwoude) en vandaag ruim 9 km van Driehuis langs het Noordzeekanaal naar IJmuiden. Met een tempo van 5,5 á 6 km per uur is dat goed vol te houden en blijft het nagenoeg pijnloos, ook achteraf. Op die manier hoop ik deze maand te kunnen overbruggen zonder hardlopen. Want ik wil proberen om vóór 6 september, de Brockenlauf, van die blessure af te komen. Ik heb diverse sites geraadpleegd en het beeld is dat met de basisconditie die ik al heb deze loop volbracht zou moeten kunnen worden, mits ik dan blessurevrij ben. Bovendien moet er sowieso bergop veel gewandeld worden, dus daarin wat oefenen is alleen maar voordeel.

Wat ik niet verwacht had is dat ik dat wandelen zo leuk vind. Je hebt een heel andere omgevingsbeleving dan hardlopend. Meer gelegenheid om de omgeving tot in detail op te nemen, meer contact met andere wandelaars en een rust die niet onderbroken wordt door de schokkende beweging en de snelle ademhaling. Bovendien is het veel comfortabeler. Zelfs met de 24 graden en volop zon van vandaag transpireerde ik nauwelijks. Natuurlijk is het inspanningsniveau veel lager dan bij hardlopen, maar wat zou het? Uiteindelijk kom je er toch wel. En als ik zie dat ik al wandelend soms boven de 6 km/u zit dan is het verschil niet eens zo groot. Hardlopend zit ik tijdens de training meestal op zo’n 8,5 km/uur.
Het wandelen zal waarschijnlijk het hardlopen niet geheel gaan vervangen, althans niet op korte termijn. Maar wellicht dat er een soort van mix gaat ontstaan.