Aan de 11 Strandentocht, een sponsorloop van de Hartstichting, heb ik de afgelopen jaren een aantal keren als hardloper deelgenomen. Aanvankelijk was dat de 60 km editie, later werd dat 50 en nog later 20 km. Deze keer heb ik deelgenomen als wandelaar, en wel op de 25 km afstand. En dat was een heel bijzondere ervaring! Ik ben tot de ontdekking gekomen dat je al wandelend de sfeer veel beter proeft dan als hardloper. In het laatste geval loop je letterlijk hard aan allerlei indrukken voorbij, die je als wandelaar wel opdoet. Het voortdurende geluid van de branding, de meeuwen aan de waterlijn die rustig blijven zitten als je voorbij komt, de zeehondjes, de extra stempelposten die alleen voor wandelaars zijn (de hardlopers hoeven minder vaak te stempelen) en vooral ook de groepssfeer. Als wandelaar ben je opgenomen in de groep, je groet elkaar, praat met elkaar en beweegt in min of meer hetzelfde tempo. Als wandelaar het je veel meer het gevoel ‘erbij te horen’ dan als hardloper.
Het was nevelig met een temperatuur die onder de 10 graden bleef. Hardlopend kun je dan volstaan met een thermosshirtje en een korte broek. Als wandelaar moet je je echter dikker kleden. Een lange tight en drie á vier laagjes: thermosshirt, hardloopshirtje en daaroverheen een loopjack. In het begin en aan het eind heb ik daar zelfs nog een wind- en waterdicht jasje overheen gedragen.
De reden dat ik ben gaan wandelen was een hardnekkige blessure die, hoewel sterk afgenomen, nog steeds op de loer ligt. Om die reden ben ik ca. twee maanden geleden wandeltrainingen gaan doen en die bevielen zo goed dat ik ermee door ben blijven gaan. Als hardloper heb ik mijn beste tijd gehad, en de voldoening die het gaf is een beetje verdwenen nu ik een stuk langzamer ben geworden. Steeds als bijna laatste eindigen in een wedstrijd gaat ook vervelen. Bij het wandelen, zo bleek vandaag, behoor ik ondanks mijn leeftijd tot de snellere lopers. Hoe verder we kwamen, hoe meer wandelaars ik inhaalde. Ik denk dat het wedstrijdidee nog te veel aanwezig is, ik zou het eigenlijk in een wat lager tempo moeten doen. Zeker als ik ooit nog eens de 50 km zou willen wandelen. Het verbaasde mij trouwens hoeveel mensen er kennelijk niet voor terugdeinsden om 10 uur of langer in touw te zijn om die 50 km te volbrengen. Petje af! En dat waren zo op het oog echt niet allemaal atleten!
Ik ben gestart in Katwijk aan Zee. Eigenlijk had ik dus 25 km moeten lopen. Maar omdat het zo goed ging ben ik met de 50 km wandlaars meegegaan tot Bloemendaal aan Zee en vandaar over de boulevard weer terug naar Zandvoort. Dat bracht de afstand op 30 kilometer in 5 uur en 10 minuten.
De finish was op het Raadhuisplein in hartje Zandvoort, dat helemaal in Hartstichtingskleuren (rood) was ingericht en een gezellige uitstraling had. Ook onderweg bij de stempelposten was het een leuke sfeer door de muziek van diverse DJ’s en orkestjes. Doordat ik nogal stevig heb doorgestapt was ik wel behoorlijk uitgewoond. Gelukkig geen blessures, hooguit een licht gevoelige linker knie en stramme spieren.
Een bijzondere nieuwe ervaring. Leuk om nog eens vaker te doen!
31 oktober 2026
11 Strandentocht
30 km (wandelen)
5u10m
5,7 km/u
35.488 stappen